Λοιπόν δεν θέλω να αρχίσω με μεγάλη εισαγωγή γιατί θέλω να σας μιλήσω για την νέα σειρά thriller του Apple  TV+ η οποία με ενθουσίασε. Όποιος θέλει μυστήριο, απόκοσμη ατμόσφαιρα και να ιδρώσουν λίγo τα χέρια του, πρέπει να σταματήσει τώρα ότι και αν κάνει και να βάλει να τη δει!

Ποια σειρά είναι αυτή?

Μα φυσικά μιλάω για το Servant του  Michael Night Shyamalan. Ναι, του δημιουργού των top θρίλερ : Σκοτεινό χωριό, Οιωνός, Split, Unbreakable, Broken Glass και φυσικά της Έκτης Αίσθησης.

Τώρα να μου πεις να δω την Έκτη Αίσθηση, θα ψιλό «αγριευτώ» και ας την έχω δει 10 φορές.

Αρχικά, πάρτε παρακάτω μια ιδέα από το αρκετά » άρρωστο » trailer..

Εγώ να πω την αλήθεια, είμαι κάπως μη αντικειμενικός κριτής για αυτή τη σειρά. Ο λόγος είναι ότι γουστάρω τρελά την κινηματογράφηση, φωτογραφία, ήρωες, μυστήριο, απόκοσμα μακρινά πλάνα και φυσικά την τρέλα του Μichael Shyamalan. Λατρεύω τον τρόπο με τον οποίο σε κάνει να τρομάζεις πριν ακόμα δεις αυτό που θα σε τρομάξει πραγματικά.

Δε ξέρω αν με πιάνετε?

H σειρά που λέτε, βγήκε στον αέρα τον Νοέμβριο του 2019 και ήδη πήρε το πράσινο φως και για την δεύτερη season τον επόμενο Νοέμβριο. Η αλήθεια είναι, γιατί κάτι πήρε το μάτι μου, ότι μπορεί να κάνουν και πάνω από 2 seasons. Αν με ρωτάτε, δε συμφωνώ!

Κάποιες σειρές και ειδικά τα θρίλερ μυστηρίου ή τρόμου θεωρώ ότι πρέπει να διαρκούν 3-4 seasons το πολύ.

Aς μη σχολιάσω τώρα το Walking Dead που περίμενα πως και πως κάθε χρόνο πότε θα βγει η νέα season και τώρα το έχουν «εξευτελίσει»! Υπάρχουν και άλλες σειρές βέβαια που το «τραβάνε από τα αυτιά» αλλά ακόμα περιέργως μου αρέσουν (Αmerican Horror story).

Τι σας λέω όμως τώρα και εσάς? Σε λίγο θα γυρίσω το χρόνο στο 2010 και θα κάνω σχόλια και για το τραγικό φινάλε του Lost.

Λοιπόν, ας γυρίσουμε στο Servant.

Λίγα λόγια για το story:

H σειρά αποτελείται από δέκα 35′ περίπου επεισόδια, με πρωταγωνιστές ηθοποιούς που σίγουρα τους θυμάστε από κάπου: Toby Kebbell, Lauren Ambrose, Nell Tiger Free και φυσικά ο αγαπημένος Ρον Ουέσλι από τις ταινίες του Ηarry Potter, Rupert Grint.

Ο Shyamalan σκηνοθετεί μόνο 2 επεισόδια της σειράς αλλά έχει την παραγωγή και την γενικά επιμέλεια. Τo σενάριο της σειράς υπογράφει ο Βρετανός  Tony Basgallop.

Το story σχετικά απλό: Ένα ζευγάρι προσλαμβάνει μια νεαρή νταντά για να προσέχει το μωρό τους όσο αυτοί δουλεύουν. Η μητέρα εργάζεται ως ρεπόρτερ σε εξωτερικά ρεπορτάζ και ο πατέρας είναι διάσημος Chef και εργάζεται από το σπίτι.

Μικρή λεπτομέρεια, το μωρό είναι μια κούκλα που έχει πάρει τη θέση του παιδιού τους Jericho που έφυγε από τη ζωή. Η ψεύτικη (τέρμα αληθοφανή) κούκλα χρησιμοποιείται ως μεταβατικό μέσο για να βοηθήσει τη μητέρα να επανέλθει.

Θα μου πείτε τώρα: «Μας έπεισες Αλέξη, θα τη δούμε»!

Παρόλο αυτά περιμένετε, έχω να πω και άλλα που περιέχουν ελάχιστα spoilers..

Από που να αρχίσω? Να σας πω το πιο βασικό ότι η νταντά είναι πολύ, μα πολύ creepy και ξεδιαλύνει την ιστορία αριστοτεχνικά στο τέλος με τη σχέση που έχει με θρησκευτική αίρεση.

Τι κράτησα περιμένοντας τη νέα season? Λοιπόν, η ερμηνεία όλων το πρωταγωνιστών και ειδικότερα η ερμηνεία της ψυχικά διαταραγμένης μάνας (μόνο που θα δείτε το βλέμμα της Lauren Ambrose, θα καταλάβετε τι εννοώ) το μυστήριο και το μόνιμο ερώτημα σε κάθε επεισόδιο μέχρι το φινάλε «Τι συμβαίνει επιτέλους με τη νταντά?«, η μουσική έναρξης της σειράς ( ακούστε την και τα λεμε), οι τέρμα ωμές, σχεδόν αηδιαστικές σκηνές θανάτωσης ζώων, το μαύρο κυνικότατο χιούμορ κάποιες φορές σε κάθε επεισόδιο και πολλά ακόμα.

Φτάνει, δεν περιγράφω άλλο!

Αν γράψω ακόμη λίγο, θα σας αποκαλύψω και το finale της πρώτης season και δεν το θέλω!

Όποιος θέλει θριλεράκι μυστηρίου για το σαββατοκύριακο είναι ιδανικό. Τα επεισόδια «φεύγουν» νερό!

Δείτε πόσο γλύκα είναι το μωράκι στην φωτογραφία..

Είμαι σίγουρος ότι θα τρομάξετε!

Τα λέμε παιδιά,

Αλέξης

Πληροφορίες: TV series (2019- ),  drama, horror, thriller, IMDb 7.6/10 με ψήφους 11,313

Hello,

Eύχομαι όλοι να είστε καλά.

Δε ξέρω σε ποια βδομάδα καραντίνας σας βρίσκω. Εγώ πάντως δε θυμάμαι πια για μένα.

Πριν μερικές βδομάδες ξεκίνησα μια νέα σειρά στο Νetflix και την ολοκλήρωσα σε μία  μόνο νύχτα. Η σειρά αυτή είναι, όπως είδατε και στον τίτλο το Unorthodox.

Το Unorthodox είχε γίνει «μια μανία» τον τελευταίο καιρό και δεν υπήρχε φίλος ή γνωστός που να μην μου την έχει προτείνει. Αφήστε που και τα posts στα social media έπεφταν βροχή! Μια νύχτα λέω ας βάλω τo trailer.

Έτσι μια που είδα το trailer και μια που τελείωσα και τα τέσσερα επεισόδια. Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα ακόμα μερικά.

Βασικό θέμα του Unorthodox είναι η ζωή και τα ζητήματα μιας κοινότητας Χασιδιστών Εβραίων και κυρίως η θέση και η ποιότητα της ζωής των γυναικών.

Βλέποντας τη σειρά δε καταλάβαινα πως είναι δυνατόν στο σημερινό κόσμο να ζουν κάποιοι άνθρωποι έτσι. Σαφώς, μετά το πρώτο επεισόδιο δεν άντεξα και σταμάτησα να googlarw για τους Χασιδιστές Εβραίους. Σας παροτρύνω να κάνετε το ίδιο πριν ξεκινήσετε τη σειρά.

Αυτή η ομάδα Εβραίων (απόγονοι των Εβραίων του Ολοκαυτώματος) είναι σκληροπηρινικοί νεο-ορθόδοξοι Εβραίοι που ζουν σε συνθήκες περασμένων αιώνων με απαγορεύσεις, περιορισμούς, άγνοια, καταπιεσμένες κυρίως γυναίκες αλλά και άντρες που ακολουθούν πιστά την παράδοση. Ζουν μόνο αφοσιωμένοι σε παραδόσεις και δε γνωρίζουν στη πραγματικότητα ούτε τα μισά που συμβαίνουν στον έξω κόσμο.

Το καταπληκτικό Unorthodox ξεκίνησε να προβάλλεται στην πλατφόρμα του Netflix το 2020 και βασίζεται στο ομότιτλο best seller (δημοσιεύτηκε το 2012) της Deborah Feldman η οποία παρουσιάζει την προσωπική ιστορία της, μιας τραγικά καταπιεσμένης νεαρής κοπέλας που παντρεύτηκε με προξενιό έναν άντρα που τον είχε δει μόνο μια ώρα. Εγκλωβίστηκε μέσα σε έναν κόσμο που το μόνο που επέτρεπε στη γυναίκα ήταν να είναι σύζυγος και μάνα αλλά με τη χειρότερη έννοια τους.

Η σειρά είναι γυρισμένη στη Νέα Υόρκη στην περιοχή του Williamsburg στο Brooklyn (βρέθηκα πέρσι και είναι απίστευτα όμορφα) και γράφτηκε όπως προανέφερα με αφετηρία τη αυτοβιογραφία της Deborah Feldman. Mε διάφορα στοιχεία μυθοπλασίας (διασκευασμένο σενάριο: Anna Winger) που δίνουν στη σειρά αγωνία και δραματικότητα, σε κάνεις να αναρωτηθείς γιατί υπάρχουν ακόμα άνθρωποι «εκεί έξω» που ζουν έτσι? Πως μπορεί να σε «καταντήσει» μια θρησκεία?

Λίγα λόγια για το story:

Ένα καταπιεσμένο κορίτσι που ζει στην κοινότητα των Εβραίων, διαφορετική από τις άλλες γυναίκες, με καλλιτεχνικές ανησυχίες και μετά από ένα γάμο που δεν αντέχει άλλο, »δραπετεύει» από την Νέα Υόρκη και πάει στο Βερολίνο να ξεκινήσει μια νέα ζωή. Εκεί ζει η μητέρα της με την οποία δεν έχει καλές σχέσεις (μαθαίνουμε στο τελευταίο επεισόδιο το λόγο). Η σειρά κινεται μεταξύ των 2 χωρών και κάνει ψυχογράφημα πρωτίστως στο ψυχισμό της 19χρονης πρωταγωνίστριας και δευτερευόντως σε μια ολόκληρη κοινωνία.

Τι κράτησα από τη σειρά? – (έχει spoilers να ξέρετε)

Τι να πρωτοπώ δε ξέρω για να μην αποκαλύψω τα πάντα! Aρχικά, μου άρεσε η συγκλονιστική ερμηνεία της Έστι της μικρής πρωταγωνίστριας (Shira Haas) και φυσικά του ηθοποιού που ερμηνεύει το καταπιεσμένο επίσης, σύζυγο της (Amit Rahav). Φοβερός!

Eπιπροσθέτως, μου έμειναν οι αμήχανες σκηνές του sex , η σκήνη ανακάλυψης της γυναικείας ανατομίας της (σοκαριστική σκηνή), η σκηνή που σύμφωνα με την παραδόση η Έστι πρέπει να «μειώσει» τη θηλυκότητα της κουρεύοντας τα μαλλιά της και φυσικά η συνολική καταπίεση που βιώνει για να φανεί αντάξια στα μάτια του συζύγου της μέσω της εκπλήρωσης των «συζυγικών της καθηκόντων».

Υπέροχες ακόμα οι στιγμές που η πρωταγωνίστρια ανακαλύπτει ότι υπάρχει και μια διαφορετική κοινωνία πέρα από αυτη που ζούσε στην Νέα Υόρκη. Ταξιδεύει λοιπόν στο Βερολίνο και μαθαίνει ότι το sex γίνεται από έρωτα και ευχαρίστηση, ότι οι γυναίκες βάφονται, φοράνε παντελόνια, ότι μπορεί μια γυναίκα να εργάζεται, να έχει φίλους και φυσικά να μην είναι μόνο ένα «μηχάνημα αναπαραγωγής».

Τέλος πολύ δυνατές σκηνές  είναι η υπέροχη σκηνοθετικά σκηνή του γάμου και το  σπαρακτικό φινάλε της σχέσης  της με το σύζυγο της!

Γενικά η ηθοποιός ερμηνεύει μαγικά το ρόλο της. Απίστευτα σωστή επιλογή. Είμαι σίγουρος ότι όσοι δείτε τη σειρά θα πείτε το ίδιο!

Δείτε την, αξίζει!

Α! Είναι ιδέα μου ότι η πρωταγωνίστρια μοιάζει στα νεότερα της φυσικά, εκπληκτικά την Ελένη Ράντου?

Τα λέμε,

Αλέξης

Πληροφορίες:  ΤV series 2020, drama, IMDb 8.1/10 με 23,445 ψήφους

Καλησπέρα παιδιά,

Νομίζω σας είπα ότι θα ανεβάζω ένα post την εβδομάδα, αλλά δεν άντεξα (είναι και το lock down στη μέση). Λέω να σας μιλήσω λίγο για μια ταινία που μου άρεσε πάρα πολύ φέτος και που έχασε το Oscar καλύτερης ταινίας από το Parasite.

Aπό ποιο? Από τα Parasite?

Nαι, ναι.. είμαι από αυτούς που δε μου άρεσε ιδιαίτερα που έσκισε στα φετινά Oscar η Κορεάτικη ταινία.

Οk, κατανοώ η ταινία που κέρδισε και τα δύο βασικά Oscars ήταν πολύ καλή, με δυνατή σκηνοθεσία, ωραίες ερμηνείες των ηθοποιών και με καυστικά κοινωνικά σχόλια δείχνοντας ξεκάθαρα τις ταξικές διαφορές στην κοινωνία μας.

Επίσης, καταλαβαίνω ότι άξιζε να πάρει αρκετά βραβεία (και τα πήρε) αλλά και Οscar ξενόγλωσσης ταινίας (και το πήρε). Δε μπορώ να καταλάβω όμως και συγχωρήστε με,  γιατί νίκησε πανηγυρικά τις υπόλοιπες 9 ταινίες που ήταν υποψήφιες.

Φυσικά δε μπορώ να έχω άποψη για όλες τις υπόλοιπες Οσκαρικές φετινές ταινίες, γιατί δεν έχω δει ακόμα τρεις από αυτές: Ford v Ferrari, Irishman του Scorsese και το Once Upon a time in Hollywood του ημίτρελου Tarantino. Kατά την γνώμη μου όμως υπήρχαν πιο δυνατές ταινίες όπως το υπέροχο Jojo Rabbit και φυσικά το 1917.

Ας μιλήσουμε επιτέλους όμως για το 1917 γιατί χάρη έκανα και στο Parasite!

Tο 1917 δυστυχώς το είδα σπίτι και όχι στο σινεμά που μου είχαν προτείνει κάτι φιλαράκια ένα βράδυ Κυριακής.

Η ταινία αυτή, σκηνοθετημένη από τον Sam Mendes (American beauty, James Bond – Skyfall) είναι κατά την άποψη μου αυτή που άξιζε τα Οscars καλύτερης ταινίας και φυσικά σκηνοθεσίας.

Επίσης άξιζε να την δεις στην μεγάλη οθόνη. Τους λόγους θα τους καταλάβετε παρακάτω!

Λίγα λόγια για το story (no spoilers):

Bρισκόμαστε στον Aπρίλιο του 1917, και ο Ά Παγκόσμιος Πόλεμος βρίσκεται ήδη στον τρίτο του χρόνο. Το πλάνο ξεκινά ήρεμα σε ένα σκηνικό εξοχής και η κάμερα κινείται για να μας δείξει δυο στρατιώτες. Η κάμερα συνεχίζει να κινείται καθώς σηκώνονται και τους ακολουθεί σε ένα μονοπλάνο, που μοιάζει να διαρκεί υπέροχα σε ολόκληρη την ταινία.

Για μένα αυτή είναι και η βασική μαγεία της ταινίας, η μονόπλανη σκηνοθεσία που φαίνεται να μην έχει υποστεί καθόλου μοντάζ. Παρόλο αυτά, όπως ανέφερε και ο Sam Mendes σε συνεντεύξεις του για την ταινία, μόνο ένα πλάνο κρατάει συνεχόμενα 3 λεπτά. Σε όλη την υπόλοιπη ταινία έχει γίνει φυσικά το απαραίτητο μοντάζ.

Ας συνεχίσω όμως λίγο με το story!

Ο Βρετανός στρατηγός( Colin Firth ) τους αναθέτει μια αποστολή απλή αλλά επικίνδυνη. Πρέπει οι δύο στρατιώτες (τους ερμηνεύουν: Dean-Charles Chapman και George MacKay) να περάσουν στα εδάφη του αντιπάλου και να παραδώσουν ένα σημαντικό μήνυμα που θα σταματήσει μια θανάσιμη επίθεση σε εκατοντάδες στρατιώτες.

Θα μου πείτε: «Ρε Αλέξη εντάξει, μια ακόμη πολεμική ταινία. Δεν είναι και η διάσωση του στρατιώτη Ryan».

Το εξαιρετικό όπως προανέφερα, είναι πως έχει συντονιστεί ο σκηνοθέτης μαζί με όλη του την ομάδα, μοντάζ, διεύθυνση φωτογραφίας κτλ. και μια απλή φαινομενικά πολεμική ιστορία την παρουσιάζει σαν ένα θεατρικό με μουσική που συγκινεί τόσο και με εικόνες  απίστευτα αληθινές που την κάνει αριστούργημα. Δε το συζητώ για τη φωτογραφία της ταινίας που έπαθα την πλάκα μου. Εξαιρετική!

Μια ταινία 2 ωρών που δε κατάλαβα τη διάρκεια της, με έκανε να ψάξω για τα CGI της, να ακούσω ξανά την ορχηστρική μουσική της και φυσικά να εκνευριστώ για ακόμα μια φορά που έχασε το Oscar σκηνοθεσίας.

My highlights : η σκηνοθεσία όπως ανέφερα 100 φορές παραπάνω, το soundtrack, η φωτογραφία, τα οπτικά εφέ, η σκήνη με τα πτώματα των νεκρών στρατιωτών στο ποτάμι αλλά και η σκήνη που τρέχει ο πρωταγωνιστής κατά τη διάρκεια των πυροβολισμών (δείτε πιο πάνω τη φωτογραφία), η λιτή και τόσο αληθινή ερμηνεία των 2 βασικών πρωταγωνιστών που σε πείθει ότι το συγκεκριμένο σκηνικό έχει γίνει πραγματικά, η σημασία της φιλίας, αλλά και η συνειδητοποίηση για μία ακόμα φορά σε πολεμική ταινία της τραγικότητας του πολέμου.

Τα βραβεία Οscars που έλαβε ήταν: Cinematography, Visual Effects και Sound Mixing. Επίσης η ταινία πήρε πολλά ακόμα βραβεία και ειδικά τα περισσότερα από τις υποψηφιότητες της στα Bafta (είναι και Βρετανικής παραγωγής).

Λοιπόν, δείτε την! Check παρακάτω το trailer.

Ευχαριστώ πολύ και καλή καραντίνα!

Τα λέμε,

Αλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή 2019, drama war, 3 Oscars,  IMDb 8.3/10 με 284,923 ψήφους.

Hello guys,

Να φανταστώ ότι έχετε ήδη διαβάσει το about section ότι ονομάζομαι Αλέξης και ότι δέν έχω καμία, μα καμία σχέση επαγγελματικά με τον κόσμο των ταινιών και των τηλεοπτικών σειρών. Απλά θεατής ή και σχολιαστής ενίοτε.

Έτσι λοιπόν τον Απρίλιο του 2020 εν μέσω καραντίνας στο ηλιόλουστο κατά άλλα Λονδίνο και έπειτα από παρότρυνση αρκετών αγαπημένων μου προσώπων, τους οποίους χρόνια τώρα «πρήζω» σχολιάζοντας πολλές φορές σειρές και ταινίες, πήρα την απόφαση να κάνω αυτό το blog γράφοντας βασικά για ότι είδα και μου κέντρισε το ενδιαφέρον.

Φυσικά μη νομίζετε ότι θα γράφω μόνο ότι μου αρέσει, αλλά θα σχολιάζω και διάφορα αρνητικά κατά την άποψη μου. Ζητάω εκ τον προτέρων sorry στους εκάστοτε fans και εύχομαι να μην θιχτεί κάποιος που μπορεί να λατρεύει κάτι που εμένα απλά δε μου άρεσε.

Αυτό είναι το πρώτο μου post και για αυτό προσπαθήστε να είστε κάπως επιεικείς. Μην ξεχνάτε ούτε κριτικός κινηματογράφου είμαι, ούτε το Φεστιβάλ των Καννών. 

Θα προσπαθήσω λοιπόν να τα γράφω όπως τα σκέφτομαι. Άν δείτε ένα μπέρδεμα στη ροή χωρίς συνοχή μην απορήσετε, είμαι καλά, απλά θέλω να σας τα λέω όπως μου έρχονται, όπως θα έκανα κουβέντα με τους κολλητούς μου!

Είπα ήδη αρκετά νομίζω!

So, sit back, relax and enjoy (καλά δεν είναι και κανά τρελό enjoy, απλά μου άρεσε πάντα αυτή η έκφραση και ήθελα να την κολλήσω κάπου).

Προχτές τη νύχτα, τελείωσα μια νέα σχετικά σειρά βρετανικής παραγωγής (ξεκίνησε το 2019) στο Νetflix, το Sex Education.

Θα μου πείτε τώρα σου ήρθε ρε φίλε? Θα σας απαντήσω: «Ναι!»

Αυτό σκέφτηκα λοιπόν και να το πρώτο post!

Θέλω να σας επισημάνω ότι τη σειρά αυτή μου την πρότεινε ένας φίλος. Του λέω στην αρχή: «Δε παίζει να την δω, έχω αρχίσει διάφορες εφηβικές βλακείες κατά καιρούς και τις έκοψα στο 3ο επεισόδιο, τύπου Chilling adventures of Sabrina, 13 reason why κτλ.»

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σνομπάρω. Μέγα λάθος! (Sorry Δημήτρη).

Έτσι που λέτε, ένα βράδυ αράζαμε με τον κολλητό στο σπίτι και όπως χάζευα διάφορα στο Netflix του λέω: «Δεν αρχίζουμε το Sex Education, και αν βαρεθούμε το κλείνουμε, σιγά».

Βάζουμε να παίζει και αμέσως από το πρώτο επεισόδιο η σειρά με κράτησε απίστευτα!Σημειωτέων, δεν είχα διαβάσει τίποτα για το story απλά όλο το Λονδίνο είχε γεμίσει αφίσες. Όσο προχωρούσε λοιπόν και ξετυλιγόταν η ιστορία και οι χαρακτήρες τόσο πιο πολύ «γούσταρα τη σειρά» και πιστέψτε με έχω δει πολλές και δύσκολα με κρατάει κάτι πια.

Λίγα λόγια για το story (δεν έχει spoilers):

Ο Otis (Asa Butterfield) είναι ένας έξυπνος μαθητής γύρω στα 16, λίγο συνεσταλμένος κυρίως σε θέματα σεξ και σχέσεων. Ζει όμως με τη cool, απελευθερωμένη (και άπειρα sexy μπορώ να πω) sex therapist μαμά του (Gilian Anderson).

Όλοι είμαι σίγουρος την ξέρετε από τα X-Files αλλά όσοι δεν είναι της γενιάς μου και η φωτογραφία δεν τους λέει τίποτα, googlarete!

Μέσα σε όλα του τα προβλήματα, την παρεμβατική κάποιες φορές μάνα του και φυσικά την πίεση γιατί επιτέλους πρέπει να ξεπαρθενιαστεί και αυτός, γνωρίζει παρέα με τον μαύρο ομοφυλόφιλο (υπερπαραγωγή και τυπάρα) κολλητό του Εric (Ncuti Gatwa), τη  sexy τσαμπουκαλού συμμαθήτρια του Μaeve (Emma Mackey). Η συγκεκριμένη ηθοποιός μοιάζει απίστευτα την Margot Robbie όπως βλέπετε στη παρακάτω φωτογραφία. Αυτή φαντάζομαι την ξέρουν και οι νεότερες γενιές άρα μην την googlarete.

Μαζί λοιπόν, δημιουργούν μια επιχείρηση παροχής συμβουλών για το sex και για να εκπαιδεύσουν τους ξαναμμένους (αρκετά horny θα μπορούσα να πω) συμμαθητές τους και κυρίως στο πώς να χειριστούν τα σεξουαλικά τους προβλήματα.

Πραγματικά, δε φαντάζεστε τι γίνεται στο σχολείο στις δύο seasons που έχουν ήδη κυκλοφορήσει και φυσικά του χρόνου πήρε το πράσινο φως και η τρίτη season όπως ανακοινώθηκε και στην πλατφόρμα του Netflix

Να σας πω κάποια δικά μου highlights αλλά φαντάζομαι και πολλών?

Η υπέροχη, sexy (το ξαναείπα?) με αγγλικό accent που λιώνεις Gilian Anderson. Eπίσης, το υπέροχο καταπράσινο κυρίως σκηνικό της σειράς που γυρίζεται στην Ουαλία, η retro 90s αισθητική διάθεση σχεδόν σε όλα, η φωτογραφία της σειράς, το έξυπνο teen-ειρωνικο-black χιούμορ, οι δεύτεροι ρόλοι που όσο περνάνε τα επεισόδια μοιάζουν να γίνονται πρώτοι και φυσικά το βασικό νόημα της σειράς το sex και ότι τίποτα δεν φαίνεται να είναι περίεργο ή σοκαριστικό.

Έχω δει διάφορες σειρές, Αμερικανιές ή μη και πιστεύω ότι τίποτα δεν είναι επιτηδευμένο σε αυτή τη σειρά που ενώ είναι Βρετανικής παραγωγής, πάει να μοιάσει Αμερικανιά αλλά με το σωστό τρόπο αν με πιάνετε.

Αναφορές πολλές: bullying, ρατσισμός, στερεότυπα, ομοφυλοφιλικές σχέσες, queer αναφορές, προβλήματα ερωτικής και μη φύσεως που όλοι μπορεί να είχαμε στα 16 μας αλλά ούτε καν στα κολλητάρια μας δεν λέγαμε, θέματα φεμινισμού, θέματα σεξισμού, τοξικοί γονείς, γονείς πρότυπα, φιλικές σχέσεις, απλές σεξουαλικές καθημερινές απορίες που επίσης πολλοί μπορεί να είχαμε αλλά φυσικά στα Ελληνικά σχολεία ούτε καν για την προφύλαξη μας είχανε πει και πολλά-πολλά ακόμα..

Επιπροσθέτως, απορία μου, θα μπορούσε άραγε να γυριστεί παρόμοια σειρά στην Ελλάδα και να βρεθούν ανάλογοι ηθοποιοί να ερμηνεύσουν τους αντίστοιχους 16ρηδες ήρωες? Πιστέψτε με η χημεία μεταξύ των ηθοποιών δε παίζεται!

Σε γενικές γραμμές, είναι μια σειρά που μέσω της κωμωδίας και των δραματικών στοιχείων, παρουσιάζει την σεξουαλικότητα κατά την εφηβική ηλικία χωρίς κόμπλεξ, διάθεση για διδασκαλία και με απέραντο coolness.

Δε θέλω να πω πολλά για την υπόθεση γιατί και θα βαρεθείτε και καλύτερα καθήστε και δείτε το!

Α! Μην την δείτε στο ξεκάρφωτο μπροστά στο/η συνάδελφο σας στη δουλειά ή δίπλα στη γιαγιά σας γιατί παίζει αρκετό sex άρα μη προκαλέσετε, δε το θέλετε!

Check το trailer της πρώτης season!