Αν διαβάζετε αυτό το blog λογικά θα έχετε καταλάβει πόσο μου αρέσουν τα θρίλερ μυστηρίου αλλά και τα θρίλερ τρόμου. Το συγκεκριμένο post λοιπόν είναι για μια Γαλλική σειρά τρόμου του Netflix για γερά νεύρα.
Θα μου πείτε ότι το καταλάβατε ότι είναι τρόμου από την «γλυκιά» κυρία της παραπάνω φωτογραφίας. Δεν θα σας πιω πα είναι φυσικά.
H ιστορία δεν είναι κάτι πρωτότυπο (έχουμε δει παρόμοιες ιστορίες) αλλά έχει γρήγορο story, απίστευτα σκιαχτική ατμόσφαιρα, ωραίες ερμηνείες, δυνατό soundtrack και κάποιες σκηνές πολύ μα πολύ τρομακτικές.
Story
Μια συγγραφέας, η Emma έχει γίνει γνωστή από τα βιβλία της με πρωταγωνίστρια μια μάγισσα, την Marianne. Τα βιβλία είναι εμπνευσμένα από τους εφιάλτες που έβλεπε μικρή. Έτσι επιστρέφει (τι το ήθελε) στην γενέτειρα πόλη της για να αντιμετωπίσει κάποιους από τους παλιούς δαίμονες της ενώ η σατανική μάγισσα των εφιαλτών της ζωντανεύει και αρχίζει να προκαλεί χάος στην περιοχή.
Πως θα καταφέρει να ξεφορτωθείν την μάγισσα? θα το ανακαλύψετε στα 8 χορταστικά επεισόδια τρόμου.
Εύχομαι να το δείτε και να τρομάξετε! Εγώ το είδα, τρόμαξα και το ευχαριστήθηκα!
Το είδατε το Cruella της Disney? Ένας χαμός τον τελευταίο μήνα με αφίσες της ταινίας στο Λονδίνο.
Μετά από αρκετά χρόνια από το animation του 1961 και της live εκδοχής του το 1996 με την υπέροχη Glenn Close ήρθε φέτος η Οσκαρική Emma Stoneνα παρουσιάσει γιατί τελικά η Cruella έγινε κακιά. Γιατί είναι μια από τις πιο μισητές ηρωίδες της Disney? Γιατί την λένε Κρουέλα και γιατί Devil?
H καλόκαρδη ορφανή Εστέλα μεταμορφώνεται σε σατανική σχεδιάστρια μόδας. Υπεύθυνη για την εκδικητική μεταμόρφωση της είναι μια σνομπ, κακιά και αδίστακτη σxεδιάστρια μόδας, η Baroness. Εκεί γεννιέται και η Κρουέλα.
Η ταινία είναι ευχάριστη, αρκετά καλή και σε κρατάει. Δυστυχώς θυμίζει κάτι ανάμεσα σε Devils wears Prada, Joker και Maleficent.
Την Βαρώνη την ενσαρκώνει με απίστευτο ερμηνευτικό κυνισμό η Λονδρέζα Emma Thompson (The Baroness), η οποία παίζει επί έδρας στο London και «δίνει ρέστα».
Η ταινία έχει πολύ ωραίο soundtrack και τα κοστούμια της ταινίας τα σχεδίασε η κάτοχος με 2 Oscar ενδυματολόγος Jenny Beavan.
Ξέχασα να πω ότι η Emma Stone είναι πραγματικά ιδανική για τον ρόλο. Ωραία ταινία για Σαββατόβραδο. Δείτε την!
Σαφώς και θα πάρει Χρυσή σφαίρα δραματικού A’ γυναικείου ρόλου η Kate Winslet το 2022 για τον υπέροχο ρόλο της στο αστυνομικό δράμα μυστηρίου Mare of Easttown.
Αν δεν έχετε ήδη (κακώς) παρακολουθήσει την μια και μοναδική season που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό από το HBO, σας παρακαλώ δείτε το.
Επτά ωριαία επεισόδια, με εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών, υπέροχο σενάριο και μουσική επένδυση, δυνατό δράμα χωρίς υπερβολές, αληθινούς χαρακτήρες, «σκοτεινή» σκηνοθεσία, ανατροπή top στο φινάλε και με ένα ρεσιτάλ ερμηνείας μια σπουδαίας (δεν περίμενα τόσο καλή) ηθοποιού, της πρωταγωνίστριας Kate Winslet.
Σας είπα ότι έχει φτάσει ήδη το 8,6 στο IMDb σε χρόνο ρεκόρ? Μπορεί και να το πέρασε.
Σίγουρα θα «ακουμπήσει» σύντομα το 9 και θα πλησιάσει πιστεύω άλλες εξαίσιες σειρές όπως το Game of Thrones, The Sopranos και Chernobyl.
Δεν ξέρω αν θέλω να σας πω την υπόθεση η οποία δεν είναι και κάτι τρελά πρωτότυπο, ή αν θέλω να σας περιγράψω την επίσης πολύ καλή ερμηνεία της Jean Smart. (ερμηνεύει την μαμά της Winslet). Kαταφέρνει με τις ατάκες και την υποκριτική της άνεση να χαρίζει με τον κάπως κωμικό χαρακτήρα της, στιγμές χαλάρωσης στην βαριά ατμόσφαιρα που επικρατεί στο δραματικό αριστούργημα (υπερβολικός αλλά μου άρεσε πολύ) του σκηνοθέτη Βrad Ingelsby.
Στην σειρά θίγονται και πάλι θέματα όπως bullying, παιδεραστία, ψυχικές ασθένειες. Σχολιάζει ακόμα θέματα όπως δεύτερης ευκαιρίας, την μάχη με τα ναρκωτικά, την φιλία, την αξιοπρέπεια, το αίσθημα της δικαιοσύνης και άλλα.
Μαζί με την Winslet στη σειρά παίζουν και οι Εvan Peters (ερμηνεύει τον συνάδελφο ντετέκτιβ της Mare) και Julianne Nicholson (η φίλη της Μare).
Ο κάθε ρόλος της σειράς κουβαλάει και «κρύβει» ένα προσωπικό σταυρό. Η Kate «κεντάει» ερμηνευτικά από την αρχή μέχρι και την εκπληκτική λυτρωτική σκηνή του φινάλε. Το ύφος και ο κυνισμός της μέσα από το προσωπικό της δράμα και την οργή του χαρακτήρα που ερμηνεύει, είναι αυτό που με συγκίνησε αλλά και με κράτησε τόσο πολύ καθώς προχωρούσε η σειρά.
Τι άλλο να σας πω?
Έχει «ατάκες» και σενάριο για πολύ σκέψη. Στα πολύ δυνατά της Winslet πέρα από την ερμηνεία είναι και το πόσο μοναδικά κάνει την Αμερικάνικη χαρακτηριστική προφορά της περιοχής (είναι Αγγλίδα στην πραγματικότητα).
Mπορεί να σας φανεί λίγο αργό στην αρχή το πρώτο επεισόδιο αλλά είναι τόσο δυνατό το θέμα της σειράς που όσο προχωράει η ροή και καθώς κλείνει κάθε φορά το 60λεπτο επεισόδιο σε αφήνει σε αγωνία και με τη διάθεση να θες να δεις αμέσως και το επόμενο επεισόδιο. Τέλος, μου άρεσε ότι ήταν μια season και δεν τον «τραβήξανε» από τα αυτιά.
Τελειώνω κάπως διαφορετικά αυτήν την φορά το άρθρο. Σας αφήνω παρακάτω την υπόθεση του Mare of Easttown (λέω πολύ λίγα πιστέψτε με) και το trailer.
H Mare είναι ντετέκτιβ της τοπικής αστυνομίας του Easttown, μια μικρής πόλης της Πενσιλβάνιας. Ζει με την μητέρα, την κόρη και το εγγονό της. Δείχνει μόνη, ατημέλητη, κουρασμένη και κάπως περίεργη.
Είναι περίεργη και κυνική ή κάτι άλλο συμβαίνει?
Ξαφνικά γίνεται επικεφαλής στην υπόθεση μιας άγρια δολοφονίας μιας νεαρής μητέρας, έγκλημα που ίσως συνδέεται με την εξαφάνιση μιας άλλης κοπέλας πριν από ένα χρόνο στην πόλη που ζει. Έγκλημα που ξεθάβει τον δικό της προσωπικό πρόβλημα και πόνο καθώς και πολλά άλλα που γίνονται σε διάφορες οικογένειες της μικρής πόλης.
Kαλή προβολή,
Αλέξης
Πληροφορίες: Παραγωγή 2021, TV mini series, drama, mystery, IMDb 8,6/10 με 45.000 ψήφους
Tα τελευταία 15 χρόνια προσπαθώ να δω τις Οσκαρικές ταινίες πριν την απονομή. Μια από αυτές ήταν φέτος το Ma Rainey’s Black Bottom του Netflix. Έκανα καλά τελικά?
Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε η ταινία αλλά δεν μου ήταν και τελείως αδιάφορη.
Απλά η συγκεκριμένη ιστορία είναι κατα την γνώμη μου μόνο για να ερμηνευτεί στο θέατρο. Υπάρχουν θεατρικά βέβαια που αποδίδονται πολύ καλά και σε ταινίες όπως το Fences ή το Closer αλλά στη συγκεκριμένη ταινία κάτι δεν μου «έκατσε».
Σκηνοθέτης (και με Toni) είναι ο August Wilson ο οποίος όπως και στο Fences πραγματεύεται μια αφροαμερικάνικη ιστορία από το παρελθόν με βαθύτερο υπόβαθρο και με κοινωνικά μηνύματα.
Οι ερμηνείες είναι χωρίς υπερβολή πολύ δυνατές και ειδικά της (όπως πάντα καλή) Viola Davis (The Help, Fences) αλλά και του Chadwick Boseman ο οποίος ήταν και το φαβορί για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου (κέρδισε όμως τελικά την Χρυσή Σφαίρα).
Story
Κατά τη διάρκεια μιας ηχογράφησης στο Σικάγο της δεκαετίας του 1920, μια μπάντα μαύρων μουσικών περιμένει την τη θρυλική «Μητέρα των Μπλουζ», Ma Rainey. Αργοπορημένη στο ραντεβού και με «ύφος» η jazz τραγουδίστρια ξεκινάει έναν καβγά με τον λευκό (όχι τυχαία) μάνατζερ και παραγωγό για τη μουσική της.
Καθώς η μπάντα περιμένει απομονωμένη σε μια βρώμικη αίθουσα στο στούντιο, ο πολύ φιλόδοξος μουσικός της μπάντας Levee, ο οποίος έχει δικές του βλέψεις και όνειρα για να ανεβεί στη μουσική βιομηχανία, διηγείται ένα πλήθος ιστοριών που αποκαλύπτουν αλήθειες οι οποίες θα αλλάξουν για πάντα την πορεία της ζωής τους αλλά τελικά και το φινάλε το δικό του και των υπολοίπων όπως και αποδεικνύεται στο φινάλε της (κουραστικά κάπως αργής) ταινίας.
Εντάξει, είναι μια καλή ταινία και φυσικά πιστεύω ότι θα μπορούσε να πάρει Oscar (αν δεν υπήρχε ο θεός Hopkins και το The Father που σχολίασα φυσικά εδώ) ο πρόωρα χαμένος Boseman και στον τελευταίο ρόλο του (είναι και πολύ αδυνατισμένος) αλλά η ταινία σε μπερδεύει και οι διάλογοι χάνονται παρά τις εξαιρετικές τζαζιές και την Viola που παίζει πολύ δυναμικά.
Επίσης, κάτι που δεν μου άρεσε στο trailer της ταινίας είναι ότι φαίνεται να παίζει στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας αλλά τελικά δεν παίζει ούτε στην μισή. Γενικά η ταινία σε κουράζει από το μέσο και μετά. Τέλος να αναφέρω και τα πολύ ουσιώδη μηνύματα και «σχόλια» για ρατσισμό της εποχής και για τοwhitewashing.
Μια «ταινία δωματίου» με ένα συγκλονιστικό Boseman. Δείτε το και ας σας κουράσει λίγο στο τέλος, δεν πειράζει έχουμε δει και χειρότερα.
Trailer και τα λέμε,
Αλέξης
Πληροφορίες: Παραγωγή 2020, biography, musical, drama ΙΜDb: 7/10 με 43,000 ψήφους
Από την πρώτη στιγμή πριν κάποια χρόνια, όταν βγήκαν οι φήμες για επεισόδιο επανένωσης ή ταινίας , έγινε «χαμός» για το αν τελικά θα ξαναδούμε όλους μαζί ξανά τους πρωταγωνιστές των Friends που εκατομμύρια λατρέψαμε σε όλο τον κόσμο.
Δεν θα σας πω ψέματα αλλά περίμενα μια ταινία.
Από την άλλη, αν γινόταν μια 2ωρη ταινία ή πάνω από 1 επεισόδιο νομίζω θα έχανε την μαγεία και τη γλύκα που μας άφησαν τα «Φιλαράκια» το 2004, 10 χρόνια μετά το πρώτο τους επεισόδιο.
Περάσαμε τα 90s και τις αρχές των 00s μετά το σχολείο, τα σαββατοκύριακα μέσω κυρίως του Star Channel αλλά και μέσω των dvd (τι θυμήθηκα τώρα) που λιώναμε με «φιλαράκια», μαθαίνοντας πως μπορεί να είναι η έννοια της πραγματικής φιλίας έξι «πραγματικών» καθημερινών χαρακτήρων.
Δεν θέλω να κάνω spoilers αλλά δεν αντέχω να μην πω και απολύτως τίποτα.
Σε γενικές γραμμές μου έμεινε μια γλύκα και μου άρεσε το reunion επεισόδιο. Δεν υπήρχε κάτι που να μην μου άρεσε. Βασικά ψέμα, υπάρχουν κάποια πράγματα που μου λείψανε και 2-3 ακόμα στοιχεία που θα μπορούσαν και να μην υπάρχουν από το reunion επεισόδιο του HBO.
Που λέτε, οι έξι σταρ της σειράς επισκέπτονται τα σκηνικά μετά από 17 χρόνια συζητώντας για τους χαρακτήρες που τους έκαναν διάσημους παντού και για πάντα. Κάθονται στον καναπέ της Μόνικα αλλά και σε άλλους χώρους του σπιτιού και συζητάνε για διάφορες αγαπημένες στιγμές που τους αγαπήσαμε στην σειρά.
Αλλά είναι τόσες πολλές οι στιγμές που πιστεύω ήθελαν 4ωρο επεισόδιο. Γενικά, το reunion επεισόδιο είναι πιο πολύ σαν να μαζεύτηκαν οι πρωταγωνιστές σε κάποιο σπίτι και απλά θυμηθήκανε στιγμές από το παρελθόν.
Βέβαια, δεν μαζευόμαστε γενικά σε φιλικά σπίτια, να συζητήσουμε για το παρελθόν και να πάρουμε $2.5million. Tόσα κυκλοφόρησε ότι πήρε ο καθένας.
Λογικά είδατε φαντάζομαι τα guests που «περνάνε» από το επεισόδιο. Δεν μπορώ να πω ότι βρήκα ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα guests του James Corden, του Βieber και της Lady Gaga. Περιττά και ανούσια.
Από την άλλη εμφανίστηκαν διάφοροι πρωταγωνιστές της σειράς και ήταν πραγματικά πολύ συγκινητικό. Αλλά έλειπαν και μερικοί και κυρίως ένας συγκεκριμένος. Θα το δείτε..
Επίσης, πολύ κουραστικό σε διάφορες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και ειδικά στο twitter, ήταν τα σχόλια για το πόσο μεγάλωσαν οι ηθοποιοί και τα botox που κάνανε. Okay, έπεσε πολύ botox και ειδικά της Courteney Cox αλλά τι μας νοιάζει? Τι σας νοιάζει? Δείτε το επεισόδιο και αν δεν σας άρεσε «κράξτε» το επεισόδιο και όχι την ηλικία των ανθρώπων.
Είναι πραγματικά τραγικό να σχολιάζουμε οι άνθρωποι τις ηλικίες των άλλων και αν ο Matthew Perry που αποτελούσε το «διαφορετικό» της σειράς με το ιδιαίτερο χιούμορ και αύρα του, μοιάζει πολύ εξαντλημένος, δεν μιλάει αρκετά και δεν τον χαίρεται.
Αλλά κανείς δεν ξέρει τι προβλήματα έχει ακόμα αυτός ο άνθρωπος.
Οkay θα πει κάποιος ας πρόσεχε, κέρδισε εκατομμύρια από την σειρά κτλ. αλλά στην τελική δείτε το επεισόδιο, αναπολήστε τις μοναδικές στιγμές που μας χάρισαν οι ηθοποιοί και ας μην σχολιάζουμε τα πάντα.
Το reunion episode ήταν πολύ ευχάριστο, ήταν αστείο, συγκινητικό, είχε αποκαλύψεις ερωτικές (αν και το περιμέναμε οι περισσότεροι), είχε νοσταλγία, είχε πολλά αστεία περιστατικά από το παρελθόν, είχε guests, είχε την smelly cat, είχε αμήχανα σχόλια, είχε αγκαλιές, είχε σχόλια των σεναριογράφων (David Crane και Marta Kauffman), ιστορίες που δεν ξέραμε, το γνωστό κουίζ ερωτήσεων της παρέας, κλάμα, γέλια και πολλά ακόμα στο 1 ώρας και 44 λεπτά επεισόδιο.
Βέβαια οι κλασικές αναφορές περί ρατσισμού και LGBT κοινότητας υπήρχαν και πάλι μετά το τέλος του επεισοδίου.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ, αξίζει και ας μην ξαναδούμε ποτέ μια επανένωση τους.
Οkay, το είδα το Minari. Το έκανα αυτό στον εαυτό μου τελικά.
Μετά τα περσινά Parasites που και πάλι δεν με ξετρέλανε για Oscar καλύτερης ταινίας αλλά σαφώς ήταν καλύτερη, ήρθε η ώρα να με αποτελειώσει o Kορεάτικος κινηματογράφος με το Minari.
Συνοπτικά η υπόθεση: μια τετραμελής Αμερικανικορεάτικη οικογένεια αφήνει την Καλιφόρνια και πάει σε μια φάρμα στο Άρκανσο με πρωτοβουλία του πατέρα που πιστεύει ότι εκεί θα βρουν ένα καλύτερο μέλλον. Είναι αισιόδοξος αλλά έρχονται πολλές δυσκολίες στην συνέχεια και τέλος στο δεύτερο μέρος της ταινίας ο ερχομός της γιαγιάς στη φάρμα τους αποτελειώνει.
Η ταινία σκηνοθετημένη από τον Lee Isaac Chung, πήρε πολλά βραβεία, ήταν υποψήφια για 6 Oscar, και απέσπασε σφαίρα για καλύτερη ξενόγλωσση ταινία.
Το Minari δείχνει απλά και με συναίσθημα μια οικογένεια που προσπαθεί και ελπίζει για ένα καλύτερο μέλλον στην «Αμερική των ονείρων» τους.
Σ’ αυτό το οικογενειακό δράμα ο σκηνοθέτης από την μια δεiχνει την υπερπροσπάθεια του πατέρα να προσφέρει το κάτι παραπάνω στην οικογένεια, τρέφοντας ακόμα την ελπίδα μιας νέας εποχής στην Αμερική και από την άλλη πλευρά δείχνει το πόσο εντελώς αντίθετα είναι τα υπόλοιπα μέρη της οικογένειας (η μάνα πραγματικά δεν αντέχει).
Στο δεύτερο μέρος της ταινίας έχουμε την γιαγιά που έρχεται. Είναι αστεία και κάνει χαβαλέ με τα εγγόνια της και ειδικότερα με τον εγγονό. Αποκτούν μια περίεργη, αληθινή, τρυφερή σχέση και χαρίζουν μαζί αρκετές ωραίες ατάκες στην ταινία και ειδικότερα μια συγκεκριμένη ατάκα που με έκανε να «λιώσω στα γέλια» (αν και νομίζω είναι το γενικό νόημα της ταινίας).
Θα σας την πω, αλλά αξίζει να την παρακολουθήσετε στην ταινία.
Φτάνει η γιαγιά που λέτε από την Κορέα, κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με τον μικρό και αυτός κάποια στιγμή ξυπνάει και με μια υπέροχη γλυκιά αθωότητα λέει: «η γιαγιά μυρίζει Κορέα».
Μου άρεσαν πολύ οι ερμηνείες των παιδιών της οικογένειας και ειδικότερα ο πιτσιρίκος. Η ηθοποιός που ερμηνεύει τη γιαγιά, πήρε Oscar Β’ γυναικείου ρόλου (και το έχασε η Glenn Close, αν είναι δυνατόν) είναι καλή αλλά όχι και για Οscar και τέλος το highlight της ταινίας ήταν η βράβευση της ηθοποιού, Yuh-Jung Youn στην τελετή των Oscar.
Πήρε το αγαλματίδιο από τον υπέροχα αγέραστο Brad Pitt λέγοντας του ότι επιτέλους τον γνωρίζει από κοντά. Με μια γλυκιά ειλικρίνεια τον ρώτησε: «Που ήσασταν χαμένος στα γυρίσματα?»
Για την ιστορία, ο Brad ήταν παραγωγός της ταινίας.
Επίσης κάτι τελευταίο που διάβασα είναι ότι το Minari είναι ένα Ιαπωνικό φυτό σαν τον μαϊντανό που βγαίνει πιο δυνατό από την γη όταν καταστραφεί την πρώτη φορά. Θα καταλάβετε γιατί ονομάστηκε η ταινία έτσι όταν την δείτε.
Τrailer
Tα λέμε,
Αλέξης
Πληροφορίες: Παραγωγή 2020, drama IMDb 7,5/10 με 45,736 ψήφους
Έλα πείτε μου ότι ήδη έχετε δει την νέα σειρά του Netflix, το Lupin?
Aν είπατε όχι, ψεύδεστε. Το έχουν δει ακόμα και οι πέτρες (αστειάκι).
Θέλετε να σας ξενερώσω αν δεν το έχετε δει? Αν ναι, να σας πω ότι η νέα σειρά του Netflix δεν με τρέλανε. Παρόλο αυτά δεν «με χάλασε κιόλας». Είναι διασκεδαστικό και αρκετά έξυπνο.
Πέντε γρήγορα επεισόδια, με ωραία σκηνοθεσία, το μαγευτικό Παρίσι (αχ), με μια ωραία αστυνομική μυστηρίου δράσης πλοκή και έναν συμπαθή πρωταγωνιστή, είναι το Lupin. Σχόλια για ταξικές ανισότητες και ρατσισμό σχεδόν σε κάθε επεισόδιο του.
Story
Ο Assane ( Omar Sy), γνωστός από το Inchoutables), σχεδιάζει να κλέψει ένα κολιέ που φορούσε κάποτε η βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα. Στο εναρκτήριο επεισόδιο γίνονται σχεδόν τα πάντα στον πανέμορφο Λούβρο όπου συμβαίνει και η δημοπρασία του κολιέ. Ο πρωταγωνιστής εξαπατά του πάντες, ακόμα και εμάς που βλέπουμε την σειρά.. Γενικά επικρατεί ένα όμορφο χάος στο πρώτο επεισόδιο που είναι ίσως είναι και το πιο δυνατό επεισόδιο από τα πέντε.
Βασικός άξονας της ιστορίας είναι το παρελθόν του πρωταγωνιστή και του πατέρα του.
Ο πατέρας του μετανάστης από την Αφρική, βρέθηκε μπλεγμένος( όταν ο Assane ήταν ακόμα παιδί) σε μια υπόθεση ληστείας και κρεμάστηκε στη φυλακή, αφήνοντας στον γιο του το χρέος να αποκαταστήσει το όνομά του. Εκείνος, σίγουρος για την αθωώτητα του και επηρεασμένος από το μυθιστόρημα του Μορίς Λεμπλάν με ήρωα τον «αριστοκράτη λωποδύτη» Αρσέν Λουπέν καταστρώνει ένα σχέδιο για να αποκαταστήσει το όνομα του πατέρα του.
Η σειρά μέσω flashback, μας δίνει πολλά στοιχεία από το παρελθόν των ηρώων μέχρι και το τελευταίο ανατρεπτικό επεισόδιο της season 1 (έχει και δευτερη).
Αυτό που βασικά με «χάλασε» είναι ότι κατά την διάρκεια των περισσοτέρων επεισοδίων γίνονται διάφορα που λες ότι «εντάξει δεν παίζει, δεν γίνεται». Όσο καλή και αν είναι η πλοκή δεν βλέπουμε Avengers, αλλά σειρά στο Netflix.
Σε γενικές γραμμές, πέρασα καλά βλέποντας την σειρά, θα της δώσω ευκαιρεία και θα παρακολουθήσω και την δεύτερη season της.
Η «Δίκη των 7 του Σικάγο», παραγωγή του Netflix και με 6 υποψηφιότητες για Oscar είναι η ταινία που θέλω να σχολιάσω σήμερα.
Δικαστικό πολιτικό θρίλερ σε σκηνοθεσία του Αaron Sorkin (Τhe Social Network, The West Wing) με κοινωνικοπολιτικά μηνύματα περί ανισότητας, εκμετάλλευσης και φυσικά το πάντα επίκαιρο «Black Lives Matter».
Το story είναι το δικαστικό φιάσκο κατά την προεδρία του Νίξον. H επονομαζόμενη «δίκη των 7″ έχει ως θέμα τη σύλληψη και την προσαγωγή σε δίκη οκτώ αντιπολεμικών ακτιβιστών με κατηγορίες που αφορούσαν αιματηρά επεισόδια διαδηλωτών με την αστυνομία το 1968. Ανάμεσα τους βρισκόταν και ο συνιδρυτής της οργάνωσης των Μαύρων Πανθήρων Μπόμπι Σιλ, ο οποίος δικάστηκε χωρίς δικηγόρο και ξυλοκοπήθηκε με βάναυσο τρόπο στο δικαστήριο (πολύ δυνατές οι σκηνές της ταινίας) κατά την διάρκεια της δικής του.
Πολύ δυνατό θέμα, πολύ δυνατή η 2ωρη ταινία αλλά χωρίς ιδιαίτερες ερμηνείες και παρά την πληθώρα εξαιρετικών ηθοποιών όπως: Mark Rylance (Bridge of Spies), Sasha Baron Cohen (o γνωστός σε όλους Borat ο οποίος ήταν υποψήφιος για Β΄ ανδρικό ρόλο), o Oσκαρικός Eddie Redmayne ( The Danish Girl, Theory of Everything), o Joseph Gordon Levitt (Inception), o θεός Michael Keeton σε μικρότερο ρόλο (The Founder, Birdman) και πολλοί άλλοι.
Άνευρη κάπως, με κούρασε λίγο (δεν με νύσταξε) και την βρήκα «κάπως λίγη» μπροστά σε ένα τέτοιο story. Θα μου πείτε πως να χωρέσει μια σχεδόν εξάμηνη δίκη σε 2 ώρες. Ο σκηνοθέτης το προσπάθησε όμως.
Απέσπασε πολλά βραβεία, σφαίρα για Best Screenplay και το πιο σημαντικό ο Έλληνας Phedon Papamichael( Nebraska, Ford v Ferrari) ήταν υποψήφιος για Oscar Best Achievement in Cinematography.
Εξαιρετικός ο δικαστής της υπόθεσης που τον ερμηνεύει ο Frank Langella (Frost/Nixon). Θετικά μου έμειναν κάποιες σκηνές που είναι πραγματικά σαν να βλέπεις ντοκιμαντέρ, το ότι ο σκηνοθέτης γράφει τα πραγματικά ονόματα σε κάθε πρωταγωνιστή και φυσικά η πραγματική «δυσάρεστη» ιστορία που βασίστηκε η ταινία.
Δείτε το trailer, εσάς μπορεί να σας αρέσει παραπάνω από εμένα.
Πέρασε και το Πάσχα, πέρασαν και τα Oscars. Ήθελα να σχολιάσω την τελετή αλλά δεν έχω να πω και κάτι ιδιαίτερο. Από τις πιο βαρετές απονομές. Λείπει πολύ πια και το χιούμορ και οι ατάκες από έναν cool παρουσιαστή, οι celebrities βαριόντουσαν ή δεν είχαν διάθεση να πάνε και τέλος ο χώρος που έγινε έμοιαζε λίγο σαν μνημόσυνο παρά Oscars.
Τέλος να πω ότι μου άρεσαν οι περισσότερες ταινίες που πήραν αγαλματίδιο και ειδικότερα το Nomadland, το Soul, το Promising Young Woman και φυσικά το The Father.
Που λέτε, πολλές ωραίες ταινίες φέτος αλλά και πολλές ωραίες ερμηνείες που δυστυχώς τις παρακολουθήσαμε από το σπίτι και όχι από κάποιο κινηματογράφο (μου λείπει).
Σαν την ερμηνεία όμως του Anthony Hopkins στο The Father δεν ήταν καμιά άλλη.
Τι να πω για την ταινία? Να σας πω απλά ότι ο Hopkins δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας από την αρχή ως το τέλος.
Η ταινία είναι σκηνοθετημένη από τον Florian Zeller και βασισμένη σε σενάριο του. Ενώ καταλαβαίνεις από την αρχή ότι το The Father είναι βασισμένο σε θεατρικό έργο, καταφέρνει με τις εκπληκτικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών, την σκηνοθεσία και το «έξυπνο» μοντάζ του υποψήφιου για Όσκαρ Γιώργου Λαμπρινού να μην σε κουράζει καθόλου.
Σε αντίθεση με την ταινία Μa Raineys’ Black Bottom (έρχεται review – κράξιμο edition) που ενώ και εκεί έχει σπουδαίες ερμηνείες, με κούρασε «τραγικά».
Story
O 83χρονος Άντονι ζει σε ένα διαμέρισμα στο Λονδίνο και δέχεται την καθημερινή φροντίδα της κόρης του, Αν.
Έχει όμως άνοια και ενώ αναγνωρίζει την κόρη του, δεν αναγνωρίζει τον γαμπρό του. Πόσες λοιπόν κόρες έχει? Ζει στο σπίτι του ή κάπου αλλού? Η κόρη του θα μετακομίσει στο Παρίσι ή όχι? Το πιο σημαντικό, που είναι το ρολόι του και γιατί συνέχει το ψάχνει? Μήπως του το κλέψανε?
Όλα τα παραπάνω απογειώνονται ερμηνευτικά από τον Hopkins αλλά και από την σπουδαία ερμηνεία τηςOlivia Colman. Ήταν προτεινόμενη η ταινία για 6 Oscars και χάρισε το Oscar Α΄Ανδρικού ρόλου στον θεό Hopkins. Είναι και πια ο μεγαλύτερος σε ηλικία ηθοποιός που κέρδισε Όσκαρ.
Άξιζε «με τα χίλια» το βραβείο του αν και επίσης μου άρεσε πάρα πολύ και η πρωταγωνιστική ερμηνεία του Ahmed στο The Sound of Metal. (έγραψα τα καλύτερα, εδώ).
Γενικά, για να μην πλατειάζω με ενθουσίασε το σενάριο, η γρηγοράδα του μοντάζ, το πόσο αριστοτεχνικά σε μπερδεύει ευχάριστα η ταινία μέσα από την δίνη του μυαλού και την άνοιας του ήρωα που ερμηνεύει ο Hopkins, το πόσο «λεπτά» και όμορφα θίγεται το θέμα της 3ης ηλικίας και της άνοιας και τέλος οι ερμηνειάρες της Colman και φυσικά του Ηopkins.
Θα συγκινηθείτε πολύ. Εμένα «με κατέστρεψε» το finale.
Δείτε το σήμερα.
Τα λέμε,
Αλέξης
Trailer
Πληροφορίες: Παραγωγή 2020, Drama, ΙΜDb 8.3/10 με 34,716 ψήφους
Aν θέλετε να δείτε κάτι ανάμεσα σε δραματικό road trip πατέρα – κόρης και συγκινητικό Γουέστερν δράμα τότε δείτε την ταινία που είδα την προηγούμενη εβδομάδα, το News of the Word με τον εξαιρετικό και πολύ συμπαθή Tom Hanks(παίζει να μην έχω δει ποτέ «κακή» ταινία με τον Hanks) και την μικρήHelena Zengel.
Η ιστορία εμπνευσμένη από το μυθιστόρημα της Paulette Jiles τοποθετείται στο 1870 μετά την λήξη του αμερικανικού εμφυλίου με τον Hanks να μεταφέρει από περιοχή σε περιοχή τα νέα της τότε επικαιρότητας. Κάπου σε μια διαδρομή βρίσκει μια μικρή Ινδιάνα, χαμένη από την φυλή και τους γονείς της. Έτσι αναλαμβάνει να την γυρίσει πίσω περνώντας τα πάνδεινα στις ερημικές εκτάσεις του Texas.
H ταινία θα πάρει κάποια Οσκαρ σίγουρα γιατί είναι πραγματικά καλή, αλλά δεν είναι πολύ καλή για να τα σαρώσει. Έχει τις πολύ καλές ερμηνείες του Hanks και της μικρής αλλά το φινάλε αλλά και γενικά η ροή και δράση της ταινίας δεν είναι κάτι το φοβερό και υστερεί νομίζω και σεναριακά.
Ήταν όμως αξιοπρεπέστατη, με υπέροχη φωτογραφία, συγκινητική, με κοινωνικά όμορφα μηνύματα και πιστεύω θα πέρασετε καλά αν την δείτε.
Trailer
Τα λέμε next week και όσοι μπορείτε να δείτε την τελετή των Oscars αύριο, καλά να περάσετε! Εύχομαι να σαρώσουν το The Father, Nomadland (έρχονται σύντομα review), Soul και Sound of Metal.
/cloudfront-us-east-1.images.arcpublishing.com/tgam/ZMBMGWGWEJDSDHM4QPGVCSKJ2E.jpg)
![The Trial of the Chicago 7 [Articles] - IGN](https://assets-prd.ignimgs.com/2020/10/15/trial-of-the-chicago-seven-button-1602797865811.jpg)
Alexisreviewing 