Mια ταινία που κυκλοφόρησε το 2019, δεν πολύ ακούστηκε στην Ελλάδα γιατί δεν ήταν ιδιαίτερα εμπορική και «πιασιάρικη» , την είδα το προηγούμενο Σάββατο και που με ενθουσίασε, είναι το Sound of Metal.

H ταινία που πάει για Όσκαρ (υποψήφια για 6, ανάμεσα τους και για Α’ ανδρικού ρόλου, Β’ Ανδρικού ρόλου και ταινίας), πήρε πολλές υποψηφιότητες σε διάφορα βραβεία και απέσπασε και υποψηφιότητα σκηνοθεσίας στα International Athens Film Festival.

Σκηνοθέτης ο Darius Marder και πρωταγωνιστής ο ανερχόμενος Riz Ahmed (τον ξέρετε από την σειράρα Τhe Night of ). Θεωρώ, αν και έχω δει τον υπέροχο Hopkins στο The Father, ότι ο Ahmed θα πάρει το αγαλματίδιο (αν και μεταξύ μας το αξίζει ο Hopkins).

Story

Ο Ahmed στο ρόλο του Ρούμπεν, ενός Αμερικανού ντράμερ εν μέσω περιοδείας με το heavy metal ντουέτο που διατηρεί με την κοπέλα του (Olivia Cooke), χάνει ξαφνικά μεγάλο μέρος της ακοής του.

Ο πρωταγωνιστής προσπαθεί αρχικά μόνος να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς του συμβαίνει και αν όντως χάνει την ακοή του και στη συνέχεια με την βοήθεια της κοπέλας του και ενός κέντρου αποκατάστασης ατόμων με θέματα ακοής, να προσαρμοστεί στην νέα του πραγματικότητα.

Ο Αhmed είναι καθηλωτικός από την αρχή της ταινίας ως το λυτρωτικό φινάλε. Τα συναισθήματα στο πρόσωπο του είναι εξαιρετικά. Με έκανε να νιώσω πως μπορεί να νιώθει κάποιος που χάνει κάτι που οι περισσότεροι το θεωρούμε δεδομένο, την ακοή. Δεν χάνει μόνο μια από τις αισθήσεις του αλλά το μέσο στο οποίο βίωνε διάφορα συναισθήματα από την καθημερινότητα. Είναι εκπληκτικός στον τρόπο που ξεσπάει, που προσπαθεί να ακούσει, που προσπαθεί να βρει τον εαυτό του από την αρχή.

Το βλέμμα του ερμηνευτικά είναι το πιο καθηλωτικό από ολά.

Το βλέμμα του όταν παίζει μουσική, όταν κοιτάει το κορίτσι του, όταν χάνει την ακοή του, όταν μαθαίνει να ζει «αλλιώς». Σοκ.

Δεν θέλω να σας αναφέρω πολλές σκηνές της ταινίας γιατί έχει πολλές δυνατές συναισθηματικές στιγμές που αξίζει να την δείτε.

Μου άρεσε επίσης πως ο σκηνοθέτης χαμηλώνοντας τον ήχο σε διάφορα σημεία της ταινίας αλλά και με άλλους τεχνικούς τρόπους προσπαθεί να μας μεταφέρει αυτό που βιώνει ο ρόλος του πρωταγωνιστή. Πολύ ωραία σκηνοθεσία, απλή χωρίς κάτι ιδιαίτερο, αλλά συνάμα με βαθιές ερμηνείες που με κράτησαν ως το τέλος.

Επίσης, ο Paul Raci στον ρόλο του υπεύθυνου του κέντρου αποκατάστασης στο οποίο πάει ο Ρούμπεν για να «μάθει να ζει» διαφορετικά, είναι φοβερός. Ένιωσα ότι δεν ήταν ηθοποιός (δεν τον ήξερα) αλλά κωφός και «πραγματικός πρωταγωνιστής».

Έχει ένα ντοκυμαντερίστικο «Ευρωπαϊκό» στυλ η ταινία το οποίο συνηθίζεται τελευταία σε Αμερικάνικες παραγωγές.

 

Γενικά το Sound of Metal αποτελεί μια ταινία με πολύ προσεγμένη παραγωγή με αυθεντικές ερμηνείες και μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που κυλάει ως το τέλος. Δείτε την!

Trailer

Πληροφορίες: Παραγωγή 2019 Αmazon, Drama, Music, IMDb 7,8/10 με 51,170 ψήφους

Βαθμολογία μου: 8/10

Ηello guys,

Αν θέλετε να δείτε μια ταινία με σεναριακό υπόβαθρο από την «τραγική αμερικάνικη φιλοσοφία του Trump» και με μια κοφτή, εξαιρετική ερμηνεία της Glenn Close τότε δείτε από το Netflix το Hill Billy Elegy.

H ταινία «θάφτηκε» από τους κριτικούς αλλά εμένα μου άρεσε πολύ, όπως και οι ερμηνείες όλων των πρωταγωνιστών και βασικά των Glenn Close, Αmy Adams και του μικρού Οwen Asztalos (φοβερός στην ερμηνεία του).

H ταινία είναι υποψήφια για Oscar δευτέρου γυναικείου ρόλου για την υπέροχη Glenn Close (είναι υποψήφια και για χρυσό βατόμουρο) και για μακιγιάζ (είναι φοβερό, ειδικά στην Close).

Σκηνοθεσία από τον Ron Howard , βασίζεται στην αυτοβιογραφία του J.D.Vance η οποία εκδόθηκε το 2016 και το σενάριο της ταινίας υπογράφει η υποψήφια για Όσκαρ σεναριογράφος του The Shape of Water, Vanessa Taylor.

Οkay, έχει αρκετά κινηματογραφικά κλισέ και μελοδραματισμούς αλλά σαφώς και δεν είναι τόσο «κακή» όσο γράψανε.

Η Adams, όπως και σε κάθε ταινία που την έχω παρακολουθήσει, είναι πολύ καλή, πειστικότατη ως εθισμένη στα ναρκωτικά μητέρα του πρωταγωνιστή και κατατρεγμένη από τους δαίμονες της. Ο μικρός πρωταγωνιστής που ερμηνεύει τον ήρωα σε νεαρή ηλικία στο Ohio των 90s είναι εκπληκτικός και φυσικά η αξεπέραστη Close, που επιτέλους ας πάρει πια ένα Oscar ερμηνεύει μια δυναμική, «κλασική» Αμερικανίδα γιαγιά, έναν διαφορετικό προστάτη του ήρωα της ταινίας.

Η αφήγηση της ιστορίας είναι πολύ καλή, έχει πολλές συγκινητικές δραματικές στιγμές (ειδικά το πρώτο και το τελευταίο πλάνο της ταινίας), «δυνατά» μηνύματα και ένα πολύ ωραίο soundtrack.

Το story: O Βανς είναι ένας φοιτητής νομικής στο Πανεπιστήμιο του Yale που παλεύει να αποφοιτήσει και κάνει παράλληλα διάφορες δουλειές. Ένα βράδυ τον καλεί η μεγαλύτερη αδελφή του και τον ενημερώνει πως η μητέρα τους πήρε υπερβολική δόση ηρωίνης και βρίσκεται στο νοσοκομείο.

Έτσι αποφασίζει να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι και να επιστρέψει στο πατρικό του στο Ohio. Δυστυχώς θα αντιμετωπίσει προσωπικούς του δαίμονες που τον έχουν σημαδέψει στη ζωή του και κυρίως με την μητέρα του, μια εθισμένη «πονεμένη» γυναίκα. Η ταινία, όπως και σε κάθε ανάλογη ταινία του είδους της, κάνει flashback στην ζωή του πρωταγωνιστή και της οικογένειας.

Για να συνοψίσω, πολύ ωραία ταινία για σαββατόβραδο. Δείτε και το trailer παρακάτω:

Aλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή Νetflix 2020, Drama, ΙΜDb 6.8/10 με 26,545 ψήφους

Η βαθμολογία μου: 7.5/10

 

O Palmer είναι ένα πρώην αστέρι του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Εξαιτίας μιας πράξης του, μπήκε στη φυλακή. Eπιστρέφει όμως μετά από καιρό στην πόλη του (κλασική Αμερικάνικη επαρχία), βιώνει ρατσισμό και προσπαθεί να ξανα αρχίσει την ζωή του ενώ τον φιλοξενεί η γιαγιά του.

Η ταινία όμως ουσιαστικά δεν μιλά για τον Palmer, αλλά για τον Σαμ, τον οκτάχρονο θηλυπρεπή γείτονα των Palmer, που φιλοξενεί μαζί με την γιαγιά του, καθώς η ναρκομανής μητέρα του έχει εξαφανιστεί, εγκαταλείποντάς τον στη μοίρα του.

Αυτό είναι και σε γενικές γραμμές το story.

Η υπέροχη ταινία Palmer του Fisher Stevens, μιλάει για κάτι τόσο σημερινό αλλά και τόσο «παλιό». Κυκλοφόρησε από το Apple tv+ και πρωταγωνιστούν ο Justin Timberlake, η Juno Temple , η June Squibb και φυσικά ο εξαιρετικός πιτσιρικάς Ryder Allen.

Τo «Palmer» στο σύνόλο του μου άρεσε πολύ και αξίζει πραγματικά να το δείτε.

Η ερμηνεία της μάνας του αγοριού (Juno Temple) θα έπρεπε να μπει στις υποψηφιότητες για όσκαρ. Έχει 2-3 σκηνές που είναι σοκαριστική η ερμηνεία της. Επίσης, ο πιτσιρικάς παίζει απίστευτα φυσικά και ο Timberlake μετά από το Oscariko Social Network που νομίζω τον είχα δει τελευταία, παίζει δραματικό ρόλο και με έπεισε. Ειδικά σε κάτι «ερμηνευτικές στιγμές αμηχανίας» του ρόλου του απέναντι στον μικρό, είναι φοβερός.

Τέλος, η μουσική πολύ όμορφη (αν και δεν ερμηνεύει κάποιο κομμάτι ο Timberlake), το σενάριο συγκινητικό, αληθινό αλλά το πιο σημαντικό η ερμηνεία του μικρού Ryder Allen, ο οποίος πήρε και υποψηφιότητα του στα Critics Choice Awards 2021.

Η ταινία δεν κρίνει αλλά σχολιάζει με εξαιρετικό τρόπο θέματα ρατσισμού, βίας, bullying, απωθημένα, ψεύτικα θρησκόληπτες κοινωνίες, «ανόητα» πατρικά πρότυπα, δεύτερες ευκαιρίες, «δέσιμο» μεταξύ ανθρώπων που ανήκουν σε άλλους κόσμους και πολλά ακόμα.

Έχει κάποιες στιγμές τόσο δυνατές μεταξυ του Justin, του παιδιού αλλά και της γιαγιάς που θα σας «λιώσουν».

Τέλος να πω κάτι που μου έμεινε από την ταινία. Είναι δυνατόν να υποτιμάς ένα έφηβο θηλυπρεπή αγόρι που παίζει με κούκλες και όχι με κάτι «αγορίστικο»? Υπάρχουν άνθρωποι το 2021 που θα χτυπούσαν ένα παιδί? Υπάρχει άνθρωπος που θα μειώσει ένα παιδί και θα κριτικάρει το πως φέρεται?

Δείτε το, λογικά θα πάρει βραβεία αν και δεν μπηκε σε βασικές απονομές.

Σημαντικά αρνητικά δεν βρήκα.

Trailer

Τα λέμε next time,

Αλέξης

Παραγωγή: 2021, Drama, IMDb 7.3/10 με 19,254 ψήφους

Η βαθμολογία μου: 8/10

Πως γίνεται κάθε φορά, ειδικά τα τελευταία χρόνια η Pixar να «δημιουργεί» τέτοιες ταινίες?

Κάτι ανάμεσα σε Inside Out και Coco, είναι η νέα υπέροχη ταινία Soul.
Καλά αν δεν έχετε δει τις παραπάνω ταινίες, σας παρακαλώ πολύ πρέπει να τις δείτε.

Όσον αναφορά το story έχουμε τον Joe (Jamie Foxx), ο οποίος είναι τζάζμαν και καθηγητής μουσικής. ‘Εχει όνειρο ζωής να παίξει σ’ ένα τζαζόμπαρο στην ΝΥ μαζί με μια κορυφαία σαξοφωνίστρια, την Dorothea (Angel Bassett). Όμως, (θα το δείτε και στο trailer, δεν κάνω spoiler) την ημέρα που παίρνει τη δουλειά, είναι τελικά και η τελευταία ημέρα της ζωής του. Μεταφέρεται σε έναν κόσμο όπου οι ψυχές δημιουργούν χαρακτήρες και προσωπικότητες προτού αποσταλούν στη Γη (ψαγμένο έτσι).

Ο Joe προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να επιστρέψει στο σώμα του και συνεργάζεται μαζί με την 22 (Tina Fey), μια ψυχή που αρνείται να “βρεί” το τελευταίο κομμάτι της, ώστε να ενταχθεί στην ανθρωπότητα και σε έναν άνθρωπο.

Όταν λέω να «βρει» το κομμάτι της θα καταλάβετε όταν την δείτε την ταινία (μην απορείτε ρε παιδιά).

Λογικά σας μπέρδεψα? Πολλά φιλοσοφικά έτσι?
Αλλά ναι τα «φιλοσοφικά» νοήματα της ταινίας είναι το ένα καλύτερο από το άλλο.

Συνοπτικά (για να δούμε θα το καταφέρω) θα σας πω τι μου άρεσε.

Αρχικά καταφέρνει για μια ακόμη η Pixar να μας «δώσει» μια ταινία με αναφορές στον θάνατο, την μεταθανάτια ζωή και το μεταφυσικό χωρίς να τρομάζει αλλά σε κάνει να σκεφτείς τι αξίζει στην ζωή που ζούμε. Τι αξίζει πριν όλα τελειώσουν?

Φυσικά δεν έχει κάτι μακάμβριο και το σενάριο είναι τέτοιο ώστε να την κάνουν ιδανική και για παιδιά άνω των 7-8 ετών,

Οι χαρακτήρες της ταινίας είναι όλοι καταπληκτικοί, έξυπνοι, με χιούμορ και χωρίς γραφικότητες. Οι αναφορές σε κλασικά καθημερινά θέματα πολλές και όλες μια προς μιά χωρίς υπερβολές. Αναφορές σε ανθρώπους στις ζωές μας που επηρεάζουν τα «θέλω» μας αλλά και άτομα («γραφειοκράτες») που μας «κυνηγάνε» για να μας σταματήσουνε από την εκπλήρωση των ονείρων μας.

Ακόμη, παρουσιάζει κάποια θέματα στο μεταφυσικό σκηνικό της ταινίας με τέτοιο τρόπο σκηνογραφικά σαν να είναι βγαλμένα από ζωγραφιές του Picasso.

Το «soul» παρουσιάζει μοναδικά την πανέμορφη φθινοπωρινή NY αλλά και την jazz μουσική που δένει και αυτή με την σειρά της πολύ όμορφα με το θέμα της ταινίας. Δεν μπορώ να είμαι και ιδιαίτερα αντικειμενικός, γιατί αγαπώ την New York και την κλασική jazz.

Τι άλλο θέλετε για να με πιστέψετε και να την παρακολουθήσετε? Τί?

Είναι αριστούργημα γιατί ενώ βλέπεις κάτι που σε προβληματίζει παράλληλα σε κάνει να γελάς και να το ευχαριστιέσαι. Τέλος έχει Greek αναφορές (πολύ αστείο ένα συγκεκριμένο στιγμιότυπο).

Ξέχασα να σας πω ότι η Tina Fey «δίνει ρέστα» στον διπλό ρόλο της.

Δείτε το trailer παρακάτω!

Αλέξης

Παραγωγή: 2020, Animation, Adventure, Comedy IMDb 8.1/10 με 124,512 ψήφους

My score: 9/10

Είστε fan της Marvel ή της DC? Eγώ της Marvel.

To Wonder Woman 1984 είναι της DC. Σε αντίθεση με την πρώτη ταινία που ήταν πολύ καλή, αυτή δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα αν και κύλησε πολύ γρήγορα και χωρίς να βαρεθώ.

Story

Kατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Νταιάνα (Wonder Woman) έρχεται σε σύγκρουση με δύο εχθρούς, τον επιχειρηματία Max Lord και τη Cheetah, ενώ ξαναβρίσκει το έρωτα της που έχει πεθάνει.

Eντάξει δεν περίμενα να δω κάτι συναρπαστικό (κριτικές το θάψανε) αλλά πίστεψα ότι το sequel θα ήταν ακόμα καλύτερο από την πρώτο blockbuster.

Η ταινία έχει full 80s αέρα, ενδιαφέρουσα «νοήματα» αλλά έχει δυστυχώς πολύ απλό και συνάμα βαρετό σενάριο. Επίσης, ο Chris Pine δεν κατάλαβα γιατί εμφανίστηκε, η πανέμορφη (έπαθα πλάκα) Gal Gadot ένιωσα ότι βαριόταν λίγο και οι δύο «κακοί» Pedro Pascal και η stand up comedian super κωμικός Kristen Wiig, είναι καλοί και φαίνεται ότι δούλεψαν τους ρόλους τους αλλά θεωρώ ότι δεν μπόρεσαν να σώσουν μόνοι τους την ταινία δράσης.

Έχει πολλές ενδιαφέρουσες σκηνές δράσης ειδικά στο τέλος, όμορφα πλάνα με την βοήθεια των οπτικών εφέ και CGI, αλλά ο ρυθμός του story είναι κάπως «προβληματικός».

Φυσικά δεν αξίζε τις τραγικές κριτικές της ταινίας, την απογοήτευση των fans και την χαμηλή της βαθμολογία της (γνώμη μου) αλλά δυστυχώς δεν έχει κορύφωση και σε τέτοιες παραγωγές αν το σενάριο δεν είναι καλό τελικά οι ηθοποιοί δεν μπορούν να σώσουν την ιστορία.

Στα πολύ θετικά το υπέροχο soundtrack του Hans Zimmer και τα guest της Robin Wright και της πρώτης Wonder Woman, Lynda Carter.

Τrailer παρακάτω και τα λέμε next week,

Αλέξης

Παραγωγή 2020, Action, Adventure, Fantasy, IMDb 5.4/10 με 158,368 ψήφους

H βαθμολογία μου: 6.5/10

Είδα χτες μια ταινία της περασμένης δεκαετίας. Όχι πολύ μακριά. Μια ταινία του 2010.

Θα μου πείτε, που την θυμήθηκες? Ήταν πρόταση φίλης η οποία έχει «έρωτα» με την Drew Barrymore. Μην με ρωτήσετε γιατί. Δεν ξέρω.

Για να μην πολυλογώ η βιογραφική ταινία που είδα και σας προτείνω είναι το Grey Gardens.

Πρωταγωνίστριες οι Jessica Lange (Αmerican Horror story, Blue Sky, Tootsie, Feud) και η Drew Barrymore (Charlie’s Angels, 50 First Dates, Santa Clarita Diet, Irreconcilable Differences).

Tην Jessica Lange την εκτιμούσα πάντα σαν ηθοποιό. Η αλήθεια είναι ότι παραμένει και απίστευτα sexy στα 71 της. Από τις παλιές Οσκαρικές ταινίες στις οποίες έχει κερδίσει Όσκαρ, Σφαίρες και πολλές άλλες υποψηφιότητες μέχρι το υπέροχο American Horror Story (πρωταγωνίστησε στις πρώτες 5 seasons).

Θα ήθελα να σας σχολιάσω το ΑHS αλλά θέλουμε 2 posts για την συγκεκριμένη σειρά του Ryan Murphy. Σας την προτείνω ανεπιφύλαχτα να την δείτε, πέρα από την τελευταία «τραγική» season.

Η Barrymore από την άλλη, έχει κάνει τόσες ταινίες που σίγουρα οι περισσότεροι τις έχετε παρακολουθήσει αλλά δυστυχώς σπάνια θυμόμαστε κάποια συγκλονιστική της ερμηνεία.

Η αλήθεια είναι ποτέ δεν μου άρεσε ιδιαίτερα σαν ηθοποιός. Αν και από μικρή έχει παίξει σε πολλές ταινίες και έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αλλά και δύσκολη ζωή, ποτέ δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα κάποια από τις ερμηνείες της. Βέβαια το πιο σημαντικό που θέλω να αναφέρω για την Barrymore είναι ότι για το Grey Gardens κέρδισε σφαίρα Α΄ γυναικείου ρόλου και πολλές ακόμα υποψηφιότητες. Λογικό, είναι απίστευτα καλή!

 Story time

Η ταινία βασίζεται στο ντοκυμαντέρ του 1975 και αφορά την ζωή της πλούσιας Ίντι Μπιλ (Lange) και της κόρης της Ίντι (Barrymore).

Στην ταινία όπως και στον ντοκυμαντέρ αναφέρονται σαν η «μεγάλη και η μικρή Ίντι». H ταινία δεν αφορά όλη τους την ζωή, αλλά επικεντρώνεται στο πως από την πλούσια εκκεντρική ζωή αποσύρονται και ζουν φτωχικά στο εξωχικό τους στον κτήμα Grey Gardens του Long Island.

Παρέα έχουν την γκρίνια τους, γάτες και τόνους σκουπιδιών.

Δείτε το trailer του ντοκυμαντέρ παρακάτω

Χωρίς να θέλω να αποκαλύψω πολλά για την ιστορία και το σενάριο, να σας πω κάτι βασικό.

Ήταν συγγενείς της Jacqueline Kennedy Onassis την οποία ερμηνεύει με φυσικότητα, αξιοπρεπέστατα και χωρίς υπερβολές η Jeanne Tripplehorn (είναι και ίδια εμφανισιακά). Απέσπασε και υποψηφιότητα για Emmy.

Η κατρακύλα των 2 γυναικών οικονομικά και ψυχικά, ξεκίνησε όταν ο σύζυγος της μεγάλης Ίντι, Φίλαν Μπιλ (τον ερμηνεύει ο Κen Howard) την χωρίζει και φεύγει με την κόρη του στην Νέα Υόρκη.

Η μικρή Ίντι κυνηγάει στην NY καριέρα στην υποκριτική και έναν έρωτα. Όμως η μαμά της αρχίζει και την επηρεάζει και καταλήγουν και οι 2 μόνες στην βίλλα τους. Ζουν σε άθλιες συνθήκες παρέα μόνο με τις αγαπημένες γάτες τους. Η ταινία περιλαμβάνει και τα γυρίσματα του ντοκυμαντέρ Grey Gardens των Άλμπερτ και Ντέιβιντ Μέιζλς

Σκηνοθέτης της ταινίας ο Μάικλ Σάκσι. Κέρδισε και Emmy για την ταινία. Να σας πω ότι η σκηνοθεσία του δεν απέχει και πολύ από το ντοκυμαντερίστικο στυλ του πραγματικού ντοκυμαντέρ (το είδα και αυτό).

Μου άρεσαν πολύ οι ερμηνείες και των 2 πρωταγωνιστριών, οι ομοιότητες με το ντοκυμαντέρ (δείτε το είναι πολύ καλό και μόλις 100 λεπτά), η μεταμόρφωση των πρωταγωνιστριών (τις κάνανε ίδιες με τις πραγματικές), το διασκευασμένο σενάριο που αν και δεν έχει ιδιαίτερη δράση δεν με κούρασε καθόλου και τέλος όλοι μα όλοι οι δεύτεροι ρόλοι.

Η ταινία έχει χιούμορ, δραματικές στιγμές και μια αληθινή ιστορία. Αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν σε σχέση με την επιφανειακή πλούσια ζωή αλλά και το πως οι γονείς κάποιες φορές σκέφτονται εγωιστικά και δεν αφήνουν τα παιδιά τους να «ζήσουν».

Δεν έχω αρνητικά για την ταινία. Υπερβολικός λίγο αν με ρωτάτε, αλλά μου αρέσουν οι βιογραφίες.

Έλα δείτε το trailer και την ταινία!

Τα λέμε,

Αλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή ΗΒΟ, 2010, biography, drama, IMDb 7.4/10 με 9,338 ψήφους

My score 8/10

Υπάρχει κάτι πιο όμορφο αυτή την περίοδο από μια ωραία Χριστουγεννιάτικη ταινία?

Θα μου πείτε πιο όμορφο θα ήταν να μπορούσαμε να βγούμε ελεύθερα έξω, χωρίς covid, χωρίς κανόνες να αγκαλιαστούμε και να περάσουμε μαζί με τους αγαπημένους μας.

Αυτό όμως που μπορούμε για την ώρα, είναι να πάρουμε αγκαλιά τους αγαπημένους μας και να δούμε τα Χρονικά των Χριστουγέννων: δεύτερο μέρος.

 Το σίκουελ της ταινίας Τα Χρονικά των Χριστουγέννων με τον Kurt Russel (Silkwood, The Hateful Eight) και τη Goldie Hawn (Cactus Flower, Death Becomes Her) στους ρόλους του Άγιου Βασίλη και της συζύγου του έκανε πρεμιέρα 25 Νοεμβρίου. Που αλλού?

Στο Netflix φυσικά.

Τη σκηνοθεσία, το σενάριο και την παραγωγή, υπογράφει ο Chris Columbus δημιουργός της κλασικής Christmas ταινίας Μόνος στο Σπίτι (περιμένω να την ξανα δω σε καμιά εβδομάδα) και των δύο πρώτων (πιο παιδικών) ταινιών Harry Potter.

Τα Χρονικά των Χριστουγέννων του 2018 διάβασα ότι ξεπέρασαν τις 20 million θεάσεις στην πρώτη εβδομάδα, άρα πολύ λογικό να γυριστεί και το δεύτερο μέρος.

Story

Η ιστορία αρχίζει με την έφηβη Κέιτ (πρωταγωνίστρια και της πρώτης ταινίας) η οποία είναι ενοχλημένη με τη νέα σχέση της μαμάς της και δεν περνάει καθόλου που βρίσκεται λίγο πριν τα Χριστούγεννα σε εξωτικό προορισμό αντί να είναι στο σπίτι της στην Αμερική.

Έτσι το σκάει και φτάνει στον Βόρειο Πόλο, όπου ένα κακό ξωτικό σχεδιάζει να καταστρέψει τα Χριστούγεννα. Θα σώσει άραγε τα Χριστούγεννα παρέα με τον Άγιο Βασίλη?

Τι κλέβει την παράσταση?

Σίγουρα ο Kurt Russell με το ταπεραμέντο του, το coolness του σαν Άγιος Βασίλης/Νικόλαος.. και φυσικά το στυλ του. Επίσης, τα δυο παιδιά και κυρίως η μικρή Kate (Darby Camp) και εννοείται η θεά για τα 70s+ Goldie Hawn. Κάτι ακόμα αρκετά καλό για την πλοκή της ταινίας, σε αντίθεση με την πρώτη είναι ότι έχουμε και «κακό».

Τέλος, η μουσική «τα σπάει», οι διασκευές και τα τραγούδια που ερμηνεύει ο Russell είναι top, οι ατάκες της ταινίας πολύ καλές, τα CGI εξαιρετικά, η τάρανδοι του Santa αξιολάτρευτοι, τα ξωτικά τρελουλιάρικα και last but not least «η γλύκα της ταινίας» και το Christmas mood της.

Αρνητικά δεν έχω να πω. Είμαι σε Christmas mood..

Christmas ταινία χωρίς υπερβολές και με ένα ζευγάρι ηθοποιών που απόλαυσα βλέποντας τους μαζί 37 χρόνια μετά από της πρώτη τους ταινία. Απολαυστικοί βέβαια είναι κάθε φορά που τους βλέπω σε συνεντεύξεις.

Εύχομαι να ξεπεράσει σύντομα το πρόβλημα της υγείας του ο υπέροχος Kurt Russell.

Δείτε το trailer, ανάψτε τα φώτα του δέντρου, πάρτε αγκαλιά τον/ην αγαπημένο/η σας και καλές γιορτές!

Εύχομαι υγεία, υγεία και πάλι υγεία.

PS:

Δείτε παρακάτω και το trailer του 1ου μέρους. Αν δεν έχετε δει την πρώτη ταινία, αξίζει!

Αλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή 2020, Adventure, Comedy, Family IMDb 6/10 με 11,962 ψήφους

Η βαθμολογία μου: 7/10

Hello guys,

Η ταινία που σας προτείνω αυτήν την εβδομάδα είναι ένα remake μια παλιότερης Δανέζικης ταινίας που ήταν top το 2006 όταν βγήκε στις αίθουσες και επίσης από τις καλύτερες «δημιουργίες» της σκηνοθέτιδας της.

Η Δανέζικη ταινία του 2006 είναι το After the Wedding με πρωτότυπο τίτλο Efter brylluppet  και σκηνοθεσία της Suzanne Bier. Η βαθμολογία στο IMDb είναι 7,7 (πολύ δυνατή) και ήταν υποψήφια για Oscar ξενόγλωσσης ταινίας.

Έτσι 14 χρόνια μετά, είδα το remake με τον ίδιο τίτλο, After the wedding και πρωταγωνίστριες την Julianne Moore (Still Alice, Far from Heaven, The Hours) και την Michele Williams (Marilyn, Blue Valentine, Manchester by the Sea, Venom, The Greatest Showman).

Αρχικά, έχω να πως 2 πράγματα για τις πρωταγωνίστριες.

Πόσο υπέροχη ερμηνευτικά και εμφανισιακά (πάντα) η Moore, αλλά και πόσο ερμηνευτική δραματική μανιέρα ακολουθεί (πάντα) η Williams. Θα μου πείτε δεν είπα και το καλύτερο σχόλιο για την Michelle Williams, αλλά στην συγκεκριμένη ταινία είναι πραγματικά πολύ καλή (έχει βρεθεί και 4 φορές υποψήφιες για Όσκαρ ερμηνείας).

Παρόλο που η ταινία δεν πήρε διθυραμβικές κριτικές, εμένα μου άρεσε, με συγκίνησε και με κράτησε ένα 2ώρο περίπου ευχάριστα χωρίς να βαρεθώ.

Story (no spoilers)

Η Isabel (Williams) ζει στην Ινδία και δουλεύει σε ένα ορφανοτροφείο όπου τα έσοδα του δεν επαρκούν για να συντηρήσει τα παιδιά που κατοικούν σ’ αυτό. Η Theresa Young (Moore) από την άλλη είναι μια φτασμένη επιχειρηματίας. Ζει στην Νέα Υόρκη και κάνει μια μεγάλη δωρεά στο ορφανοτροφείο. Ζητάει όμως από την Isabel να ταξιδέψει μέχρι την NY ώστε να συναντηθούν για να τις δώσει τα λεφτά.

Έλα το καταλάβατε ήδη ότι κάτι περίεργο «παίζει» πίσω από όλο αυτό.

Έτσι αν και η Isabel είναι πολύ δεμένη με την Ινδία και τα παιδιά που μεγαλώνει, πηγαίνει για να πάρει τα λεφτά και να γνωρίσει την επιχειρηματία.

Η συμφωνία όμως καθυστερεί λόγω του γάμου της κόρης της Μoore, που είναι προγραμματισμένος για την επόμενη ημέρα της συνάντησης του. Στον γάμο που λέτε, είναι καλεσμένη και η Isabel. Πηγαίνει και εκεί συναντά τον Oscar, τον άντρα της Moore (Billy Crudup) και σοκάρεται.

Από κάπου τον γνωρίζει. Αλλά από που? Ήρθε τελικά στην Νέα Υόρκη για να κλείσει συμφωνία ή κάποιος της έχει στήσει παγίδα?

Μην τα πολυλογώ, αλλά υπάρχει μυστικό που αναστατώνει ολόκληρη την οικογένεια και κυρίως την νιόπαντρη κόρη της Julian Moore.

Μου άρεσε η ερμηνεία της Moore (ειδικά η τελευταία συγκινητική σπαρακτική σκηνή της), τα αρχικά μαγευτικά πλάνα της ταινίας από την Ινδία, το story (αν και με αρκετά κλισέ) και γενικά όλες οι ερμηνείες αλλά και το σενάριο ήταν αξιοπρεπέστατα.

Δεν μου άρεσε η ερμηνεία της κοπέλας που ερμηνεύει την κόρης της Julian Moore (ήταν σαν πρώτη της φορά σε ταινία) στην οποία στηρίζεται και το μεγάλο μυστικό της ταινίας αλλά επίσης και η «βαρετή» ερμηνεία του Crudup (ερμηνεύει τον άντρα της Moore). Το ξέρω είναι κάποιοι από τους πρωταγωνιστές αλλά δεν θέλω να σας πω ψέματα ότι με ενθουσιάσανε.

Σκηνοθέτης ο Bart Freundlich ο οποίος κατάφερε να μην κάνει την ταινία μελό και Αμερικανιά και να κρατήσει το κινηματογραφικό επίπεδο της πρωτότυπης Δανέζικης ταινίας.

Δείτε το trailer και τα λέμε next time

Αλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή 2019, drama, IMDb 6,3/10 με 5,182 ψήφους

Η βαθμολογία μου 7/10

Τι κάνετε?

Εύχομαι να περάσετε ένα πανέμορφο καλοκαίρι. Θα μου πείτε τι καλοκαίρι σας λέω τώρα, εδώ τελειώνει ο Σεπτέμβρης.

Εγώ ξεκουράστηκα, έκανα πολλά μπάνια, είδα τους αγαπημένους μου και εδώ και λίγο καιρό επιστροφή στη βάση, στο κρύο Λονδίνο (χτες είχε 10 βαθμούς, τραγικό).

Έλειψα ένα μήνα και κάτι, αλλά είπα να επιστρέψω με μια γλυκόπικρη ταινία όπως και το feeling  μου μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. Πάντα ένιωθα μια θλίψη όταν τελείωνε το καλοκαίρι και ειδικά ο Αύγουστος.

Αλλά, πόσο θα αργήσει το επόμενο καλοκαίρι του 2021( with or without covid19)? Τίποτα, 247 μέρες!

Λοιπόν αρκετά με το καλοκαίρι και τα φιλοσοφικά μου. Η σημερινή μου πρόταση σε παραγωγή Netflix, είναι το Marriage Story.

Η ταινία που σας προτείνω ήταν μια από τις αγαπημένες μου για το 2020 αλλά και μία από αυτές που πέρασαν από την τελετή των Όσκαρς και απέσπασαν αγαλματίδια αλλά και βραβεία σε άλλες απονομές.

Ήταν υποψήφια για καλύτερη ταινία, Α’ Ανδρικού ρόλου, Β’ Γυναικείου ρόλου, Α’ Γυναικείου ρόλου, σεναρίου και τέλος υποψηφιότητα για καλύτερο τραγούδι. Η ταινία κέρδισε Όσκαρ Β’ Γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της Laura Dern. (λογικό, ερμηνειάρα).

Το σενάριο και η σκηνοθεσία ανήκει στον Νoah Baumbach.

O συγκεκριμένος σκηνοθέτης έχει «αφηγηθεί» ξανά το 2005 παρόμοια ιστορία χωρισμού και προβληματικών ανθρώπινων σχέσεων. Η ταινία αυτή ήταν το The Squid and the Whale. Στην συγκεκριμένη ταινία περιγράφεται η πραγματική ιστορία χωρισμού των γονιών του για την οποία απέσπασε και υποψηφιότητα σεναρίου στα Οσκαρ της εποχής.

Στο Marriage Story από την άλλη καταπιάνεται με το ίδιο θέμα αλλά χωρίς να γίνεται αντίγραφο της ίδιας του της ταινίας (την έχω δει, πολύ καλή). Η «ιστορία γάμου» είναι μια δραματική ερωτική ιστορία χωρίς ίχνος προσπάθειας να γίνει υπερβολικό δράμα χωρισμού.

Είναι εξαιρετική από κάθε άποψη. Υπέροχο cast αλλά και πολύ «δυνατή» από πλευράς σεναρίου και σκηνοθεσίας.

Λίγα λόγια για το story

Η Νικόλ (Scarlett Johansson) περιγράφει στην πρώτη σκηνή της ταινίας, τι της αρέσει στον Τσάρλι (Adam Driver). Ο Τσάρλι περιγράφει τι του αρέσει στη Νικόλ. Oi περιγραφές τους δεν είναι το ξεκίνημα του έρωτα τους αλλά το τέλος ενός γάμου ενώπιον ενός συμβούλου γάμου.

Οι δυο τους έχουν και ένα παιδί. Ο Τσάρλι είναι σκηνοθέτης θεάτρου και εκείνη πρωταγωνιστεί στην παράστασή του. Η Νικόλ όμως θέλει να πάει στο Λος Άντζελες όπου ζει η οικογένειά της. Από την άλλη, εκείνος δεν θέλει. Ξεκινάνε τα διαφορετικά θέλω, η ρουτίνα, η απομάκρυνση, το τέλος.

Φαίνεται πως χωρίζουν με πολύ φιλικό και ήρεμο τρόπο και δεν θα συρθούν στα δικαστήρια. Μέχρι εδώ όλα καλά.

Να που η Νικόλ όμως βρίσκεται στο γραφείο μιας διάσημης, δυναμικής δικηγόρου που την επηρεάζει πάρα πολύ και την κάνει να ξεκινήσει μια έντονη διαμάχη για το διαζύγιο. Έτσι, αναγκαστικά πρέπει να κάνει το ίδιο και ο Τσάρλι και βρίσκει και αυτός έναν δικηγόρο λιγότερο δυναμικό.

Το θέλει όμως? Θέλει το παιδί τους να μπει ανάμεσα στην διαμάχη τους?

Η ιστορία συνεχίζει φυσικά, αλλά δεν θα αποκαλύψω τίποτα για την κατάληξη της διαμάχης, των θέλω τους αλλά και πως ολοκληρώνεται η ιστορία γάμου τους.

Είναι από τις ταινίες, που κατάλαβα από το πρώτο τέταρτο ότι θα μου αρέσει. Τί μου άρεσε?

Αρχικά, οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές Scarlett Johansson (Jojo rabbit που έχω ήδη ανεβάσει άρθρο, Lucy, Her, Match point) αλλά και ο Adam Driver (Star Wars, BlacKkKlansman, Girls, The Report) είναι αυτό που λέμε ιδανικοί για την ταινία.

Η Scarlett για μένα είναι πάντα πολύ καλή αλλά και ο Driver από την αρχή μέχρι το τέλος χαρίζει Οσκαρική ερμηνεία. Είναι τόσο ρεαλιστικός στον τρόπο που παίζει. 

Από την μία θέλει να ξανασμίξει με την γυναίκα του χαρίζοντας στην ταινία μια υπέροχη σκηνή συναισθηματικού ξεσπάσματος και από την άλλη θέλει να φανεί ισχυρός απέναντι στον δικηγορικό πόλεμο της ίδιας του της γυναίκας και διεκδικεί την κηδεμονία του παιδιού τους.

Είναι καταπληκτικός.

Γενικά όλο το  cast είναι top!

H Julie Hagerty ως μάνα της Νικόλ που αγαπάει και καταλαβαίνει τον γαμπρό της και είναι στήριγμα του κρυφά από την κόρη της. Ο Alan Alda, ως πρώτος δικηγόρος του  Τσάρλι που προσπαθεί να τον βοηθήσει. Ο Ray Liotta σαν πιο εξπέρ σε υποθέσεις διαζυγίου (τον ξέρετε από πολλές ταινίες των 90s και ειδικά τον Νονό) και τέλος αν και το ανέφερα παραπάνω η βραβευμένη με Οσκαρ για την ερμηνεία της στην ταινία, Laura Dern.

Ξέρετε τι άλλο μου άρεσε?

Δεν βαρέθηκα καθόλου, δεν έκανε κοιλιά, οι ηθοποιοί παίζουν φυσικά χωρίς κλασικές δραματοαμερικάνικες μανιέρες και ότι δεν μου θύμισε το Kramer vs Kramer του μακρινού 1979 με τους υπέροχου Streep και Hoffman (αν και έχει παρόμοιο θέμα). Tο προτείνω και αυτό αν δεν το έχετε δει και έχετε όρεξη να κλάψετε και να θαυμάσετε τις Οσκαρικές ερμηνείες των παραπάνω (η ταινία είναι κάτοχος 5 Όσκαρς).

Επίσης τι άλλο να σας πω για να την δείτε (πιεστικός full)?

Δεν επικεντρώνεται στα κλασικά, χωρισμός, φασαρίες, κακίες, φωνές κτλ. Είναι μια ταινία οικογενειακή και όχι χωρισμού.

Συνοπτικά Adam Driver φοβερός και Scarlett αποκάλυψη για τέτοιο δραματικό ρόλο. Ταινία που πρέπει να βάλετε στα must see!

Αρνητικά sorry αλλά δεν έχω. Απλά δείτε το trailer.

Kαλό μας φθινόπωρο!

– Μην ξεχάσω να σας πω ότι κάτι καινούργιο έρχεται στο blog. Επίσης, θα βαθμολογώ από εδώ και πέρα συνολικά την άποψη μου για την κάθε ταινία ή σειρά που σας προτείνω. Top μου το 10 –

Τα λέμε και περιμένω σχόλια.

Αλέξης

 

Πληροφορίες: Παραγωγή 2019, Drama, Comedy, Romance

ΙMDb 8/10 με 223,131 ψήφους, Bαθμολογία μου 8,5/10

Τι κάνετε ρε παιδιά? Δύσκολη εβδομάδα, περίεργες μέρες διανύουμε.

Εγώ αν με ρωτάτε, δεν αντέχω για πολύ ακόμα σε Αγγλικό έδαφος. Θέλω να νιώσω τον καυτό Ελληνικό αέρα πάνω μου, αυτόν που σε κάνει να κολλάς. Θέλω να ακούσω βραδιάτικα κουνούπι γύρω από το αυτί μου να μην μ’ αφήνει να κοιμηθώ. Θέλω να ιδρώνω και να μην αντέχω την ζέστη!

Δεν είμαι καλά, το βλέπετε έτσι? Πρέπει να πάω Ελλάδα. Για να δούμε..

Μέχρι να φτάσει αυτή η μέρα, ας σχολιάσω την ταινία που σας προτείνω για αυτήν την εβδομάδα.

Κοιτάξτε να δείτε, μια μέρα λέει το φιλαράκι μου ο Πάνος: «Βάλε να δούμε την νέα ταινία του Netflix, αυτή με την Eurovision που είναι και πρώτο trend στην πλατφόρμα του Netflix»

Toυ λέω: «Άσε μας ρε, δεν παίζει, φαίνεται ψιλοτραγική ας δούμε καλύτερα τον τελευταίο κύκλο του Dark » (φαντάζομαι ξέρετε την Γερμανική σειράρα?).

Παρ’ όλα αυτά  με έπεισε. Έκανα λάθος όμως που έκραξα και τελικά η ταινία ήταν χαλαρή και πολύ διασκεδαστική. Ιδανική επιλογή για ένα καλοκαιρινό Σαββατόβραδο. Προϋπόθεση βέβαια, να σας αρέσουν οι πιο τρελιάρικες κωμωδίες, με στοιχεία παρωδίας χωρίς καμία διάθεση για κοροϊδία του τραγουδιστικού θεσμού.

Ξέχασα να αναφέρω την ταινία.  Είναι το Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga.

Πρωταγωνιστής ο Will Ferrell ο οποίος έχει τρέλα με την Εurovision. Διάβασα  ότι είχε πάει διακοπές με την γυναίκα του στη Σουηδία και έπεσε πάνω στη ζωντανή μετάδοση του διαγωνισμού και από τότε έγινε fan. Μην με ρωτάτε χρονιά και ποιος είχε νικήσει. Δεν το συγκράτησα..

Επίσης, πρωταγωνιστεί η πάντα καλή και καθόλου αναμενόμενη επιλογή για την συγκεκριμένη ταινία, Rachel McAdams (Spotlight, True Detective, Midnight in Paris και φυσικά όλοι την ξέρετε από Notebook).

Η ταινία έχει κάτι awkward κωμικές στιγμές στην αρχή και κάτι special effects ψιλό τραγικά και περίεργα αλλά έχει μια «ανέμελη» ροή στην συνέχεια  που σου φτιάχνει το κέφι και σε κρατάει 2 ώρες (ψιλομεγάλη για κωμωδία) χωρίς να βαρεθείς καθόλου.

Το σενάριο μαζί με τον Ferrell συνυπογράφει ο Andrew Steele.  Η δημιουργοί δεν είχαν καμία διάθεση να κοροϊδέψουν όπως ανέφερα παραπάνω και να σαρκάσουν. Απλά γράψανε μια ευχάριστη κωμωδία για ένα τραγουδιστικό ζευγάρι και ειδικά φέτος που πιστεύω θα έλειψε ο διαγωνισμός στους fans.

Λογικά αυτός είναι και ο βασικός λόγος που σε δεκάδες χώρες του κόσμου είναι πρώτη ή μέσα στην τριάδα με τα περισσότερα views στην πλατφόρμα του Netflix.

Πριν πω λίγα λόγια για το story μιας και ανέφερα τους fans να ξέρετε ότι από την ταινία περνάνε κάποια στιγμή πάρα πολλά guests από διάσημους τραγουδιστές και τραγουδίστριες που έχουν περάσει τα τελευταία χρόνια από το τραγουδιστικό πάρτυ.

Κάποιοι από αυτούς ειναι  Conchita Wurst, Alexander Rybak κ.ά. Ακόμη διάβασα ότι τα γυρίσματα της ταινίας γίνανε πριν 2 χρόνια κατά την διάρκεια του τελικού στην Πορτογαλία. Δείτε το παρακάτω video και τη φωτογραφία αν δεν με πιστεύετε:

Το story (έχει και spoilers)

H ταινία παρουσιάζει την προσπάθεια δύο Ισλανδών τραγουδιστών, του Lars Erickssong και της Sigrit Erickdottir, στους οποίους δίνεται η ευκαιρεία να εκπροσωπήσουν τη χώρα τους στον διαγωνισμό τραγουδιού στο Εδιμβούργο της Σκωτίας.

Φυσικά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Η επιλογή του ζευγαριού δεν γίνεται τυχαία. Κάτι περιέργο συμβαίνει κατά την διάρκεια της επιλογής του τραγουδιού στον Ισλανδικό τελικό.

Ο Ferrell που ερμηνεύει τον Lars είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει τρελά, σχεδόν άρρωστα τον διαγωνισμό. Κανένας όμως άλλος στην πόλη του δεν τον εκτιμά σαν τραγουδιστή, εκτός από την τραγουδιστική του σύντροφο Sigrit. Τον υποτιμούν όλοι και κυρίως ο πατέρας του.

Τον ερμηνεύει ο υπέροχος (είχα πολύ καιρό να τον δω σε ταινία) Pierce Brosnan.

Άραγε θα καταφέρουν να πάνε τελικά στον διαγωνισμό? Τι θέση θα πάρουν? Θα αλλάξει ο κόσμος την άποψη του για τον Lars ή θα αλλάξει τελικά άποψη ο Ισλανδός υποψήφιος για τον διαγωνισμό?

Η Ελλάδα συμμετέχει? Φυσικά και δεν θα απαντήσω στα παραπάνω ερωτήματα, εκτός από το τελευταίο.

Ναι, η Ελλάδα συμμετέχει και πάει και απίστευτα καλά στις κατατάξεις των ψήφων. Βασικά πρωταγωνιστεί γενικά σε όλη την ταινία πολύ το Ελληνικό στοιχείο.

Μου άρεσε, ότι  γέλασα πολύ κατά την διάρκεια της ταινίας. Έχει βέβαια και κάποια αστεία «τύπου Σεφερλής».  Δεν σε κάνει στο τέλος όμως να αγανακτήσεις και να πεις ότι έχασες 2 ώρες από την ζωή σου (το έχω πάθει σε πολλές ταινίες).

Έχει μια σκηνή συγκεκριμένα με κάτι ξωτικά (ναι ξωτικά καλά διαβάσατε), που είναι πάρα πολύ αστεία πιστέψτε με.

Η Rachel McAdams, αν και την έχω απολαύσει σαν ηθοποιό σε πιο δραματικούς και ψαγμένους ρόλους ήταν πολύ καλή και υποστήριξε τον «τρελό» ρόλο της. Ιδιαίτερα απολαυστικός είναι και ο Dan Stevens (Beauty and the Best, The Guest) ο οποίος κλέβει την παράσταση στο ρόλο του πάμπλουτου εκκεντρικού εκπρόσωπου της «Μητέρας Ρωσίας«, Αλεξάντερ Λεμτόφ. Έχει τις πιο αστείες σκηνές στην ταινία μαζί με την πρωταγωνίστρια.

Κάποιες από τις ατάκες του σε μια σκηνή είναι οι ακόλουθες:

«Μπορώ να σου χαρίσω (της λέει) ένα αυγό Fabergé, ένα προσωπικό υποβρύχιο, μια τίγρη για κατοικίδιο, ό,τι θέλεις»

«Είσαι σίγουρος ότι δεν είσαι γκέι;»

«Δεν υπάρχουν γκέι στη Ρωσία, 100%»

Γενικά είναι πολύ καλός, έχει πολλές παρόμοιες σκηνές σαν την παραπάνω και φαίνεται ότι «τον γούσταρε» τον ρόλο του.

Πολύ καλή είναι και η Ελληνίδα εκπρόσωπος της Eurovision, φίλη του Ρώσου στην ταινία και βασική πρωταγωνίστρια. Αυτή είναι η Ελληνίδα ηθοποιός Melissanthi Mahut (πολλοί gamers θα την ξέρουν ως Κασσάνδρα από το video game Assassin’s Creed Odyssey).

H Melissanthi ερμηνεύει την Mita Xenakis, η οποία εμφανίζεται ως βασικός χαρακτήρας που συμπληρώνει κατά ένα τρόπο το ρομαντικό τετράγωνο της ιστορίας μαζί με τον Ρώσο και τους 2 πρωταγωνιστές. Γενικά, είναι κάτι ανάμεσα σε Παπαρίζου και Φουρέιρα («πάρτε μάτι» την φωτογραφία παραπάνω).

Τέλος, ενδιαφέρουσα ερμηνεία αν και σε ένα μικρό και ελαφρά «αδύναμο» ρόλο ο Pierce Brosnan. Παρ’ όλα  αυτά, είναι αξιοπρεπέστατος και εμφανισιακά φοβερός για την ηλικία του!

Ρόλους στην ταινία έχουν ακόμη και οι τραγουδίστρια Demi Lovato ως Katiana (2-3 στιγμιότυπα της στην ταινία είναι κάπως awkward αλλά έχουν πολύ πλάκα) και ο παρουσιαστής Graham Norton.

Για να μην πολυλογώ, μου άρεσε ότι είναι μια χαλαρή διασκεδαστική ταινία με τα κλασικά πια μηνύματα για την διαφορετικότητα και την ελευθερία έκφρασης, με μια πολύ καλή Rachel McAdams, με έναν Will Ferrell πολύ αστείο (τα δίνει όλα) και με ένα συγκινητικό, δυναμικό τραγούδι (το βασικό τραγούδι της ταινίας) το οποίο ερμηνεύει η τραγουδίστρια Molly Sanden.

Δεν μου άρεσαν κάποια άκυρα αστεία ειδικά στο πρώτο κομμάτι της ταινίας, τα περισσότερα τραγούδια που ακούγονται και τέλος ότι το σενάριο δεν είναι και κάτι υπερβολικά πρωτότυπο.

Μην είμαι όμως άδικος έχει ανατροπές στο φινάλε. Μην ξεχάσω, και ο «κακός» της ταινίας δεν μου άρεσε (ναι, έχει και κακό).

Παρακάτω σας αφήνω το trailer

Τα λέμε και καλό κουράγιο σε όλους,

Αλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή 2020, Comedy, Music, IMDb 6.6/10  με 49,780 ψήφους