Tα τελευταία 15 χρόνια προσπαθώ να δω τις Οσκαρικές ταινίες πριν την απονομή. Μια από αυτές ήταν φέτος το Ma Rainey’s Black Bottom του Netflix. Έκανα καλά τελικά?

Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσε η ταινία αλλά δεν μου ήταν και τελείως αδιάφορη.

Απλά η συγκεκριμένη ιστορία είναι κατα την γνώμη μου μόνο για να ερμηνευτεί στο θέατρο. Υπάρχουν θεατρικά βέβαια που αποδίδονται πολύ καλά και σε ταινίες όπως το Fences ή το Closer αλλά στη συγκεκριμένη ταινία κάτι δεν μου «έκατσε».

Σκηνοθέτης (και με Toni) είναι ο August Wilson ο οποίος όπως και στο Fences πραγματεύεται μια αφροαμερικάνικη ιστορία από το παρελθόν με βαθύτερο υπόβαθρο και με κοινωνικά μηνύματα.

Οι ερμηνείες είναι χωρίς υπερβολή πολύ δυνατές και ειδικά της (όπως πάντα καλή) Viola Davis (The Help, Fences) αλλά και του Chadwick Boseman ο οποίος ήταν και το φαβορί για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου (κέρδισε όμως τελικά την Χρυσή Σφαίρα).

Story

Κατά τη διάρκεια μιας ηχογράφησης στο Σικάγο της δεκαετίας του 1920, μια μπάντα μαύρων μουσικών περιμένει την τη θρυλική «Μητέρα των Μπλουζ», Ma Rainey. Αργοπορημένη στο ραντεβού και με «ύφος» η jazz τραγουδίστρια ξεκινάει έναν καβγά με τον λευκό (όχι τυχαία) μάνατζερ και παραγωγό για τη μουσική της.

Καθώς η μπάντα περιμένει απομονωμένη σε μια βρώμικη αίθουσα στο στούντιο, ο πολύ φιλόδοξος μουσικός της μπάντας Levee, ο οποίος έχει δικές του βλέψεις και όνειρα για να ανεβεί στη μουσική βιομηχανία, διηγείται ένα πλήθος ιστοριών που αποκαλύπτουν αλήθειες οι οποίες θα αλλάξουν για πάντα την πορεία της ζωής τους αλλά τελικά και το φινάλε το δικό του και των υπολοίπων όπως και αποδεικνύεται στο φινάλε της (κουραστικά κάπως αργής) ταινίας.

Εντάξει, είναι μια καλή ταινία και φυσικά πιστεύω ότι θα μπορούσε να πάρει Oscar (αν δεν υπήρχε ο θεός Hopkins και το The Father που σχολίασα φυσικά εδώ) ο πρόωρα χαμένος Boseman και στον τελευταίο ρόλο του (είναι και πολύ αδυνατισμένος) αλλά η ταινία σε μπερδεύει και οι διάλογοι χάνονται παρά τις εξαιρετικές τζαζιές και την Viola που παίζει πολύ δυναμικά.

Επίσης, κάτι που δεν μου άρεσε στο trailer της ταινίας είναι ότι φαίνεται να παίζει στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας αλλά τελικά δεν παίζει ούτε στην μισή. Γενικά η ταινία σε κουράζει από το μέσο και μετά. Τέλος να αναφέρω και τα πολύ ουσιώδη μηνύματα και «σχόλια» για ρατσισμό της εποχής και για το whitewashing.

Μια «ταινία δωματίου» με ένα συγκλονιστικό Boseman. Δείτε το και ας σας κουράσει λίγο στο τέλος, δεν πειράζει έχουμε δει και χειρότερα.

Trailer και τα λέμε,

Αλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή 2020, biography, musical, drama ΙΜDb: 7/10 με 43,000 ψήφους

H βαθμολογία μου: 5.5/10

Tι μου κάνετε?

Πέρασε και το Πάσχα, πέρασαν και τα Oscars. Ήθελα να σχολιάσω την τελετή αλλά δεν έχω να πω και κάτι ιδιαίτερο. Από τις πιο βαρετές απονομές. Λείπει πολύ πια και το χιούμορ και οι ατάκες από έναν cool παρουσιαστή, οι celebrities βαριόντουσαν ή δεν είχαν διάθεση να πάνε και τέλος ο χώρος που έγινε έμοιαζε λίγο σαν μνημόσυνο παρά Oscars.

Τέλος να πω ότι μου άρεσαν οι περισσότερες ταινίες που πήραν αγαλματίδιο και ειδικότερα το Nomadland, το Soul, το Promising Young Woman και φυσικά το The Father.

Που λέτε, πολλές ωραίες ταινίες φέτος αλλά και πολλές ωραίες ερμηνείες που δυστυχώς τις παρακολουθήσαμε από το σπίτι και όχι από κάποιο κινηματογράφο (μου λείπει).

Σαν την ερμηνεία όμως του Anthony Hopkins στο The Father δεν ήταν καμιά άλλη.

Τι να πω για την ταινία? Να σας πω απλά ότι ο Hopkins δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας από την αρχή ως το τέλος.

Η ταινία είναι σκηνοθετημένη από τον Florian Zeller και βασισμένη σε σενάριο του. Ενώ καταλαβαίνεις από την αρχή ότι το The Father είναι βασισμένο σε θεατρικό έργο, καταφέρνει με τις εκπληκτικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών, την σκηνοθεσία και το «έξυπνο» μοντάζ του υποψήφιου για Όσκαρ Γιώργου Λαμπρινού να μην σε κουράζει καθόλου.

Σε αντίθεση με την ταινία Μa Raineys’ Black Bottom (έρχεται review – κράξιμο edition) που ενώ και εκεί έχει σπουδαίες ερμηνείες, με κούρασε «τραγικά».

Story

O 83χρονος Άντονι ζει σε ένα διαμέρισμα στο Λονδίνο και δέχεται την καθημερινή φροντίδα της κόρης του, Αν.

Έχει όμως άνοια και ενώ αναγνωρίζει την κόρη του, δεν αναγνωρίζει τον γαμπρό του. Πόσες λοιπόν κόρες έχει? Ζει στο σπίτι του ή κάπου αλλού? Η κόρη του θα μετακομίσει στο Παρίσι ή όχι? Το πιο σημαντικό, που είναι το ρολόι του και γιατί συνέχει το ψάχνει? Μήπως του το κλέψανε?

Όλα τα παραπάνω απογειώνονται ερμηνευτικά από τον Hopkins αλλά και από την σπουδαία ερμηνεία της Olivia Colman. Ήταν προτεινόμενη η ταινία για 6 Oscars και χάρισε το Oscar Α΄Ανδρικού ρόλου στον θεό Hopkins. Είναι και πια ο μεγαλύτερος σε ηλικία ηθοποιός που κέρδισε Όσκαρ.

Άξιζε «με τα χίλια» το βραβείο του αν και επίσης μου άρεσε πάρα πολύ και η πρωταγωνιστική ερμηνεία του Ahmed στο The Sound of Metal. (έγραψα τα καλύτερα, εδώ).

Γενικά, για να μην πλατειάζω με ενθουσίασε το σενάριο, η γρηγοράδα του μοντάζ, το πόσο αριστοτεχνικά σε μπερδεύει ευχάριστα η ταινία μέσα από την δίνη του μυαλού και την άνοιας του ήρωα που ερμηνεύει ο Hopkins, το πόσο «λεπτά» και όμορφα θίγεται το θέμα της 3ης ηλικίας και της άνοιας και τέλος οι ερμηνειάρες της Colman και φυσικά του Ηopkins.

Θα συγκινηθείτε πολύ. Εμένα «με κατέστρεψε» το finale.

Δείτε το σήμερα.

Τα λέμε,

Αλέξης

Trailer

Πληροφορίες: Παραγωγή 2020, Drama, ΙΜDb 8.3/10 με 34,716 ψήφους

Η βαθμολογία μου: 9,5/10

Mια ταινία που κυκλοφόρησε το 2019, δεν πολύ ακούστηκε στην Ελλάδα γιατί δεν ήταν ιδιαίτερα εμπορική και «πιασιάρικη» , την είδα το προηγούμενο Σάββατο και που με ενθουσίασε, είναι το Sound of Metal.

H ταινία που πάει για Όσκαρ (υποψήφια για 6, ανάμεσα τους και για Α’ ανδρικού ρόλου, Β’ Ανδρικού ρόλου και ταινίας), πήρε πολλές υποψηφιότητες σε διάφορα βραβεία και απέσπασε και υποψηφιότητα σκηνοθεσίας στα International Athens Film Festival.

Σκηνοθέτης ο Darius Marder και πρωταγωνιστής ο ανερχόμενος Riz Ahmed (τον ξέρετε από την σειράρα Τhe Night of ). Θεωρώ, αν και έχω δει τον υπέροχο Hopkins στο The Father, ότι ο Ahmed θα πάρει το αγαλματίδιο (αν και μεταξύ μας το αξίζει ο Hopkins).

Story

Ο Ahmed στο ρόλο του Ρούμπεν, ενός Αμερικανού ντράμερ εν μέσω περιοδείας με το heavy metal ντουέτο που διατηρεί με την κοπέλα του (Olivia Cooke), χάνει ξαφνικά μεγάλο μέρος της ακοής του.

Ο πρωταγωνιστής προσπαθεί αρχικά μόνος να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς του συμβαίνει και αν όντως χάνει την ακοή του και στη συνέχεια με την βοήθεια της κοπέλας του και ενός κέντρου αποκατάστασης ατόμων με θέματα ακοής, να προσαρμοστεί στην νέα του πραγματικότητα.

Ο Αhmed είναι καθηλωτικός από την αρχή της ταινίας ως το λυτρωτικό φινάλε. Τα συναισθήματα στο πρόσωπο του είναι εξαιρετικά. Με έκανε να νιώσω πως μπορεί να νιώθει κάποιος που χάνει κάτι που οι περισσότεροι το θεωρούμε δεδομένο, την ακοή. Δεν χάνει μόνο μια από τις αισθήσεις του αλλά το μέσο στο οποίο βίωνε διάφορα συναισθήματα από την καθημερινότητα. Είναι εκπληκτικός στον τρόπο που ξεσπάει, που προσπαθεί να ακούσει, που προσπαθεί να βρει τον εαυτό του από την αρχή.

Το βλέμμα του ερμηνευτικά είναι το πιο καθηλωτικό από ολά.

Το βλέμμα του όταν παίζει μουσική, όταν κοιτάει το κορίτσι του, όταν χάνει την ακοή του, όταν μαθαίνει να ζει «αλλιώς». Σοκ.

Δεν θέλω να σας αναφέρω πολλές σκηνές της ταινίας γιατί έχει πολλές δυνατές συναισθηματικές στιγμές που αξίζει να την δείτε.

Μου άρεσε επίσης πως ο σκηνοθέτης χαμηλώνοντας τον ήχο σε διάφορα σημεία της ταινίας αλλά και με άλλους τεχνικούς τρόπους προσπαθεί να μας μεταφέρει αυτό που βιώνει ο ρόλος του πρωταγωνιστή. Πολύ ωραία σκηνοθεσία, απλή χωρίς κάτι ιδιαίτερο, αλλά συνάμα με βαθιές ερμηνείες που με κράτησαν ως το τέλος.

Επίσης, ο Paul Raci στον ρόλο του υπεύθυνου του κέντρου αποκατάστασης στο οποίο πάει ο Ρούμπεν για να «μάθει να ζει» διαφορετικά, είναι φοβερός. Ένιωσα ότι δεν ήταν ηθοποιός (δεν τον ήξερα) αλλά κωφός και «πραγματικός πρωταγωνιστής».

Έχει ένα ντοκυμαντερίστικο «Ευρωπαϊκό» στυλ η ταινία το οποίο συνηθίζεται τελευταία σε Αμερικάνικες παραγωγές.

 

Γενικά το Sound of Metal αποτελεί μια ταινία με πολύ προσεγμένη παραγωγή με αυθεντικές ερμηνείες και μεγάλο ενδιαφέρον στον τρόπο που κυλάει ως το τέλος. Δείτε την!

Trailer

Πληροφορίες: Παραγωγή 2019 Αmazon, Drama, Music, IMDb 7,8/10 με 51,170 ψήφους

Βαθμολογία μου: 8/10

Ηello guys,

Αν θέλετε να δείτε μια ταινία με σεναριακό υπόβαθρο από την «τραγική αμερικάνικη φιλοσοφία του Trump» και με μια κοφτή, εξαιρετική ερμηνεία της Glenn Close τότε δείτε από το Netflix το Hill Billy Elegy.

H ταινία «θάφτηκε» από τους κριτικούς αλλά εμένα μου άρεσε πολύ, όπως και οι ερμηνείες όλων των πρωταγωνιστών και βασικά των Glenn Close, Αmy Adams και του μικρού Οwen Asztalos (φοβερός στην ερμηνεία του).

H ταινία είναι υποψήφια για Oscar δευτέρου γυναικείου ρόλου για την υπέροχη Glenn Close (είναι υποψήφια και για χρυσό βατόμουρο) και για μακιγιάζ (είναι φοβερό, ειδικά στην Close).

Σκηνοθεσία από τον Ron Howard , βασίζεται στην αυτοβιογραφία του J.D.Vance η οποία εκδόθηκε το 2016 και το σενάριο της ταινίας υπογράφει η υποψήφια για Όσκαρ σεναριογράφος του The Shape of Water, Vanessa Taylor.

Οkay, έχει αρκετά κινηματογραφικά κλισέ και μελοδραματισμούς αλλά σαφώς και δεν είναι τόσο «κακή» όσο γράψανε.

Η Adams, όπως και σε κάθε ταινία που την έχω παρακολουθήσει, είναι πολύ καλή, πειστικότατη ως εθισμένη στα ναρκωτικά μητέρα του πρωταγωνιστή και κατατρεγμένη από τους δαίμονες της. Ο μικρός πρωταγωνιστής που ερμηνεύει τον ήρωα σε νεαρή ηλικία στο Ohio των 90s είναι εκπληκτικός και φυσικά η αξεπέραστη Close, που επιτέλους ας πάρει πια ένα Oscar ερμηνεύει μια δυναμική, «κλασική» Αμερικανίδα γιαγιά, έναν διαφορετικό προστάτη του ήρωα της ταινίας.

Η αφήγηση της ιστορίας είναι πολύ καλή, έχει πολλές συγκινητικές δραματικές στιγμές (ειδικά το πρώτο και το τελευταίο πλάνο της ταινίας), «δυνατά» μηνύματα και ένα πολύ ωραίο soundtrack.

Το story: O Βανς είναι ένας φοιτητής νομικής στο Πανεπιστήμιο του Yale που παλεύει να αποφοιτήσει και κάνει παράλληλα διάφορες δουλειές. Ένα βράδυ τον καλεί η μεγαλύτερη αδελφή του και τον ενημερώνει πως η μητέρα τους πήρε υπερβολική δόση ηρωίνης και βρίσκεται στο νοσοκομείο.

Έτσι αποφασίζει να κάνει ένα μεγάλο ταξίδι και να επιστρέψει στο πατρικό του στο Ohio. Δυστυχώς θα αντιμετωπίσει προσωπικούς του δαίμονες που τον έχουν σημαδέψει στη ζωή του και κυρίως με την μητέρα του, μια εθισμένη «πονεμένη» γυναίκα. Η ταινία, όπως και σε κάθε ανάλογη ταινία του είδους της, κάνει flashback στην ζωή του πρωταγωνιστή και της οικογένειας.

Για να συνοψίσω, πολύ ωραία ταινία για σαββατόβραδο. Δείτε και το trailer παρακάτω:

Aλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή Νetflix 2020, Drama, ΙΜDb 6.8/10 με 26,545 ψήφους

Η βαθμολογία μου: 7.5/10

 

O Palmer είναι ένα πρώην αστέρι του αμερικανικού ποδοσφαίρου. Εξαιτίας μιας πράξης του, μπήκε στη φυλακή. Eπιστρέφει όμως μετά από καιρό στην πόλη του (κλασική Αμερικάνικη επαρχία), βιώνει ρατσισμό και προσπαθεί να ξανα αρχίσει την ζωή του ενώ τον φιλοξενεί η γιαγιά του.

Η ταινία όμως ουσιαστικά δεν μιλά για τον Palmer, αλλά για τον Σαμ, τον οκτάχρονο θηλυπρεπή γείτονα των Palmer, που φιλοξενεί μαζί με την γιαγιά του, καθώς η ναρκομανής μητέρα του έχει εξαφανιστεί, εγκαταλείποντάς τον στη μοίρα του.

Αυτό είναι και σε γενικές γραμμές το story.

Η υπέροχη ταινία Palmer του Fisher Stevens, μιλάει για κάτι τόσο σημερινό αλλά και τόσο «παλιό». Κυκλοφόρησε από το Apple tv+ και πρωταγωνιστούν ο Justin Timberlake, η Juno Temple , η June Squibb και φυσικά ο εξαιρετικός πιτσιρικάς Ryder Allen.

Τo «Palmer» στο σύνόλο του μου άρεσε πολύ και αξίζει πραγματικά να το δείτε.

Η ερμηνεία της μάνας του αγοριού (Juno Temple) θα έπρεπε να μπει στις υποψηφιότητες για όσκαρ. Έχει 2-3 σκηνές που είναι σοκαριστική η ερμηνεία της. Επίσης, ο πιτσιρικάς παίζει απίστευτα φυσικά και ο Timberlake μετά από το Oscariko Social Network που νομίζω τον είχα δει τελευταία, παίζει δραματικό ρόλο και με έπεισε. Ειδικά σε κάτι «ερμηνευτικές στιγμές αμηχανίας» του ρόλου του απέναντι στον μικρό, είναι φοβερός.

Τέλος, η μουσική πολύ όμορφη (αν και δεν ερμηνεύει κάποιο κομμάτι ο Timberlake), το σενάριο συγκινητικό, αληθινό αλλά το πιο σημαντικό η ερμηνεία του μικρού Ryder Allen, ο οποίος πήρε και υποψηφιότητα του στα Critics Choice Awards 2021.

Η ταινία δεν κρίνει αλλά σχολιάζει με εξαιρετικό τρόπο θέματα ρατσισμού, βίας, bullying, απωθημένα, ψεύτικα θρησκόληπτες κοινωνίες, «ανόητα» πατρικά πρότυπα, δεύτερες ευκαιρίες, «δέσιμο» μεταξύ ανθρώπων που ανήκουν σε άλλους κόσμους και πολλά ακόμα.

Έχει κάποιες στιγμές τόσο δυνατές μεταξυ του Justin, του παιδιού αλλά και της γιαγιάς που θα σας «λιώσουν».

Τέλος να πω κάτι που μου έμεινε από την ταινία. Είναι δυνατόν να υποτιμάς ένα έφηβο θηλυπρεπή αγόρι που παίζει με κούκλες και όχι με κάτι «αγορίστικο»? Υπάρχουν άνθρωποι το 2021 που θα χτυπούσαν ένα παιδί? Υπάρχει άνθρωπος που θα μειώσει ένα παιδί και θα κριτικάρει το πως φέρεται?

Δείτε το, λογικά θα πάρει βραβεία αν και δεν μπηκε σε βασικές απονομές.

Σημαντικά αρνητικά δεν βρήκα.

Trailer

Τα λέμε next time,

Αλέξης

Παραγωγή: 2021, Drama, IMDb 7.3/10 με 19,254 ψήφους

Η βαθμολογία μου: 8/10

Πως γίνεται κάθε φορά, ειδικά τα τελευταία χρόνια η Pixar να «δημιουργεί» τέτοιες ταινίες?

Κάτι ανάμεσα σε Inside Out και Coco, είναι η νέα υπέροχη ταινία Soul.
Καλά αν δεν έχετε δει τις παραπάνω ταινίες, σας παρακαλώ πολύ πρέπει να τις δείτε.

Όσον αναφορά το story έχουμε τον Joe (Jamie Foxx), ο οποίος είναι τζάζμαν και καθηγητής μουσικής. ‘Εχει όνειρο ζωής να παίξει σ’ ένα τζαζόμπαρο στην ΝΥ μαζί με μια κορυφαία σαξοφωνίστρια, την Dorothea (Angel Bassett). Όμως, (θα το δείτε και στο trailer, δεν κάνω spoiler) την ημέρα που παίρνει τη δουλειά, είναι τελικά και η τελευταία ημέρα της ζωής του. Μεταφέρεται σε έναν κόσμο όπου οι ψυχές δημιουργούν χαρακτήρες και προσωπικότητες προτού αποσταλούν στη Γη (ψαγμένο έτσι).

Ο Joe προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να επιστρέψει στο σώμα του και συνεργάζεται μαζί με την 22 (Tina Fey), μια ψυχή που αρνείται να “βρεί” το τελευταίο κομμάτι της, ώστε να ενταχθεί στην ανθρωπότητα και σε έναν άνθρωπο.

Όταν λέω να «βρει» το κομμάτι της θα καταλάβετε όταν την δείτε την ταινία (μην απορείτε ρε παιδιά).

Λογικά σας μπέρδεψα? Πολλά φιλοσοφικά έτσι?
Αλλά ναι τα «φιλοσοφικά» νοήματα της ταινίας είναι το ένα καλύτερο από το άλλο.

Συνοπτικά (για να δούμε θα το καταφέρω) θα σας πω τι μου άρεσε.

Αρχικά καταφέρνει για μια ακόμη η Pixar να μας «δώσει» μια ταινία με αναφορές στον θάνατο, την μεταθανάτια ζωή και το μεταφυσικό χωρίς να τρομάζει αλλά σε κάνει να σκεφτείς τι αξίζει στην ζωή που ζούμε. Τι αξίζει πριν όλα τελειώσουν?

Φυσικά δεν έχει κάτι μακάμβριο και το σενάριο είναι τέτοιο ώστε να την κάνουν ιδανική και για παιδιά άνω των 7-8 ετών,

Οι χαρακτήρες της ταινίας είναι όλοι καταπληκτικοί, έξυπνοι, με χιούμορ και χωρίς γραφικότητες. Οι αναφορές σε κλασικά καθημερινά θέματα πολλές και όλες μια προς μιά χωρίς υπερβολές. Αναφορές σε ανθρώπους στις ζωές μας που επηρεάζουν τα «θέλω» μας αλλά και άτομα («γραφειοκράτες») που μας «κυνηγάνε» για να μας σταματήσουνε από την εκπλήρωση των ονείρων μας.

Ακόμη, παρουσιάζει κάποια θέματα στο μεταφυσικό σκηνικό της ταινίας με τέτοιο τρόπο σκηνογραφικά σαν να είναι βγαλμένα από ζωγραφιές του Picasso.

Το «soul» παρουσιάζει μοναδικά την πανέμορφη φθινοπωρινή NY αλλά και την jazz μουσική που δένει και αυτή με την σειρά της πολύ όμορφα με το θέμα της ταινίας. Δεν μπορώ να είμαι και ιδιαίτερα αντικειμενικός, γιατί αγαπώ την New York και την κλασική jazz.

Τι άλλο θέλετε για να με πιστέψετε και να την παρακολουθήσετε? Τί?

Είναι αριστούργημα γιατί ενώ βλέπεις κάτι που σε προβληματίζει παράλληλα σε κάνει να γελάς και να το ευχαριστιέσαι. Τέλος έχει Greek αναφορές (πολύ αστείο ένα συγκεκριμένο στιγμιότυπο).

Ξέχασα να σας πω ότι η Tina Fey «δίνει ρέστα» στον διπλό ρόλο της.

Δείτε το trailer παρακάτω!

Αλέξης

Παραγωγή: 2020, Animation, Adventure, Comedy IMDb 8.1/10 με 124,512 ψήφους

My score: 9/10

Είστε fan της Marvel ή της DC? Eγώ της Marvel.

To Wonder Woman 1984 είναι της DC. Σε αντίθεση με την πρώτη ταινία που ήταν πολύ καλή, αυτή δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα αν και κύλησε πολύ γρήγορα και χωρίς να βαρεθώ.

Story

Kατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Νταιάνα (Wonder Woman) έρχεται σε σύγκρουση με δύο εχθρούς, τον επιχειρηματία Max Lord και τη Cheetah, ενώ ξαναβρίσκει το έρωτα της που έχει πεθάνει.

Eντάξει δεν περίμενα να δω κάτι συναρπαστικό (κριτικές το θάψανε) αλλά πίστεψα ότι το sequel θα ήταν ακόμα καλύτερο από την πρώτο blockbuster.

Η ταινία έχει full 80s αέρα, ενδιαφέρουσα «νοήματα» αλλά έχει δυστυχώς πολύ απλό και συνάμα βαρετό σενάριο. Επίσης, ο Chris Pine δεν κατάλαβα γιατί εμφανίστηκε, η πανέμορφη (έπαθα πλάκα) Gal Gadot ένιωσα ότι βαριόταν λίγο και οι δύο «κακοί» Pedro Pascal και η stand up comedian super κωμικός Kristen Wiig, είναι καλοί και φαίνεται ότι δούλεψαν τους ρόλους τους αλλά θεωρώ ότι δεν μπόρεσαν να σώσουν μόνοι τους την ταινία δράσης.

Έχει πολλές ενδιαφέρουσες σκηνές δράσης ειδικά στο τέλος, όμορφα πλάνα με την βοήθεια των οπτικών εφέ και CGI, αλλά ο ρυθμός του story είναι κάπως «προβληματικός».

Φυσικά δεν αξίζε τις τραγικές κριτικές της ταινίας, την απογοήτευση των fans και την χαμηλή της βαθμολογία της (γνώμη μου) αλλά δυστυχώς δεν έχει κορύφωση και σε τέτοιες παραγωγές αν το σενάριο δεν είναι καλό τελικά οι ηθοποιοί δεν μπορούν να σώσουν την ιστορία.

Στα πολύ θετικά το υπέροχο soundtrack του Hans Zimmer και τα guest της Robin Wright και της πρώτης Wonder Woman, Lynda Carter.

Τrailer παρακάτω και τα λέμε next week,

Αλέξης

Παραγωγή 2020, Action, Adventure, Fantasy, IMDb 5.4/10 με 158,368 ψήφους

H βαθμολογία μου: 6.5/10

Είδα χτες μια ταινία της περασμένης δεκαετίας. Όχι πολύ μακριά. Μια ταινία του 2010.

Θα μου πείτε, που την θυμήθηκες? Ήταν πρόταση φίλης η οποία έχει «έρωτα» με την Drew Barrymore. Μην με ρωτήσετε γιατί. Δεν ξέρω.

Για να μην πολυλογώ η βιογραφική ταινία που είδα και σας προτείνω είναι το Grey Gardens.

Πρωταγωνίστριες οι Jessica Lange (Αmerican Horror story, Blue Sky, Tootsie, Feud) και η Drew Barrymore (Charlie’s Angels, 50 First Dates, Santa Clarita Diet, Irreconcilable Differences).

Tην Jessica Lange την εκτιμούσα πάντα σαν ηθοποιό. Η αλήθεια είναι ότι παραμένει και απίστευτα sexy στα 71 της. Από τις παλιές Οσκαρικές ταινίες στις οποίες έχει κερδίσει Όσκαρ, Σφαίρες και πολλές άλλες υποψηφιότητες μέχρι το υπέροχο American Horror Story (πρωταγωνίστησε στις πρώτες 5 seasons).

Θα ήθελα να σας σχολιάσω το ΑHS αλλά θέλουμε 2 posts για την συγκεκριμένη σειρά του Ryan Murphy. Σας την προτείνω ανεπιφύλαχτα να την δείτε, πέρα από την τελευταία «τραγική» season.

Η Barrymore από την άλλη, έχει κάνει τόσες ταινίες που σίγουρα οι περισσότεροι τις έχετε παρακολουθήσει αλλά δυστυχώς σπάνια θυμόμαστε κάποια συγκλονιστική της ερμηνεία.

Η αλήθεια είναι ποτέ δεν μου άρεσε ιδιαίτερα σαν ηθοποιός. Αν και από μικρή έχει παίξει σε πολλές ταινίες και έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αλλά και δύσκολη ζωή, ποτέ δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα κάποια από τις ερμηνείες της. Βέβαια το πιο σημαντικό που θέλω να αναφέρω για την Barrymore είναι ότι για το Grey Gardens κέρδισε σφαίρα Α΄ γυναικείου ρόλου και πολλές ακόμα υποψηφιότητες. Λογικό, είναι απίστευτα καλή!

 Story time

Η ταινία βασίζεται στο ντοκυμαντέρ του 1975 και αφορά την ζωή της πλούσιας Ίντι Μπιλ (Lange) και της κόρης της Ίντι (Barrymore).

Στην ταινία όπως και στον ντοκυμαντέρ αναφέρονται σαν η «μεγάλη και η μικρή Ίντι». H ταινία δεν αφορά όλη τους την ζωή, αλλά επικεντρώνεται στο πως από την πλούσια εκκεντρική ζωή αποσύρονται και ζουν φτωχικά στο εξωχικό τους στον κτήμα Grey Gardens του Long Island.

Παρέα έχουν την γκρίνια τους, γάτες και τόνους σκουπιδιών.

Δείτε το trailer του ντοκυμαντέρ παρακάτω

Χωρίς να θέλω να αποκαλύψω πολλά για την ιστορία και το σενάριο, να σας πω κάτι βασικό.

Ήταν συγγενείς της Jacqueline Kennedy Onassis την οποία ερμηνεύει με φυσικότητα, αξιοπρεπέστατα και χωρίς υπερβολές η Jeanne Tripplehorn (είναι και ίδια εμφανισιακά). Απέσπασε και υποψηφιότητα για Emmy.

Η κατρακύλα των 2 γυναικών οικονομικά και ψυχικά, ξεκίνησε όταν ο σύζυγος της μεγάλης Ίντι, Φίλαν Μπιλ (τον ερμηνεύει ο Κen Howard) την χωρίζει και φεύγει με την κόρη του στην Νέα Υόρκη.

Η μικρή Ίντι κυνηγάει στην NY καριέρα στην υποκριτική και έναν έρωτα. Όμως η μαμά της αρχίζει και την επηρεάζει και καταλήγουν και οι 2 μόνες στην βίλλα τους. Ζουν σε άθλιες συνθήκες παρέα μόνο με τις αγαπημένες γάτες τους. Η ταινία περιλαμβάνει και τα γυρίσματα του ντοκυμαντέρ Grey Gardens των Άλμπερτ και Ντέιβιντ Μέιζλς

Σκηνοθέτης της ταινίας ο Μάικλ Σάκσι. Κέρδισε και Emmy για την ταινία. Να σας πω ότι η σκηνοθεσία του δεν απέχει και πολύ από το ντοκυμαντερίστικο στυλ του πραγματικού ντοκυμαντέρ (το είδα και αυτό).

Μου άρεσαν πολύ οι ερμηνείες και των 2 πρωταγωνιστριών, οι ομοιότητες με το ντοκυμαντέρ (δείτε το είναι πολύ καλό και μόλις 100 λεπτά), η μεταμόρφωση των πρωταγωνιστριών (τις κάνανε ίδιες με τις πραγματικές), το διασκευασμένο σενάριο που αν και δεν έχει ιδιαίτερη δράση δεν με κούρασε καθόλου και τέλος όλοι μα όλοι οι δεύτεροι ρόλοι.

Η ταινία έχει χιούμορ, δραματικές στιγμές και μια αληθινή ιστορία. Αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν σε σχέση με την επιφανειακή πλούσια ζωή αλλά και το πως οι γονείς κάποιες φορές σκέφτονται εγωιστικά και δεν αφήνουν τα παιδιά τους να «ζήσουν».

Δεν έχω αρνητικά για την ταινία. Υπερβολικός λίγο αν με ρωτάτε, αλλά μου αρέσουν οι βιογραφίες.

Έλα δείτε το trailer και την ταινία!

Τα λέμε,

Αλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή ΗΒΟ, 2010, biography, drama, IMDb 7.4/10 με 9,338 ψήφους

My score 8/10

Υπάρχει κάτι πιο όμορφο αυτή την περίοδο από μια ωραία Χριστουγεννιάτικη ταινία?

Θα μου πείτε πιο όμορφο θα ήταν να μπορούσαμε να βγούμε ελεύθερα έξω, χωρίς covid, χωρίς κανόνες να αγκαλιαστούμε και να περάσουμε μαζί με τους αγαπημένους μας.

Αυτό όμως που μπορούμε για την ώρα, είναι να πάρουμε αγκαλιά τους αγαπημένους μας και να δούμε τα Χρονικά των Χριστουγέννων: δεύτερο μέρος.

 Το σίκουελ της ταινίας Τα Χρονικά των Χριστουγέννων με τον Kurt Russel (Silkwood, The Hateful Eight) και τη Goldie Hawn (Cactus Flower, Death Becomes Her) στους ρόλους του Άγιου Βασίλη και της συζύγου του έκανε πρεμιέρα 25 Νοεμβρίου. Που αλλού?

Στο Netflix φυσικά.

Τη σκηνοθεσία, το σενάριο και την παραγωγή, υπογράφει ο Chris Columbus δημιουργός της κλασικής Christmas ταινίας Μόνος στο Σπίτι (περιμένω να την ξανα δω σε καμιά εβδομάδα) και των δύο πρώτων (πιο παιδικών) ταινιών Harry Potter.

Τα Χρονικά των Χριστουγέννων του 2018 διάβασα ότι ξεπέρασαν τις 20 million θεάσεις στην πρώτη εβδομάδα, άρα πολύ λογικό να γυριστεί και το δεύτερο μέρος.

Story

Η ιστορία αρχίζει με την έφηβη Κέιτ (πρωταγωνίστρια και της πρώτης ταινίας) η οποία είναι ενοχλημένη με τη νέα σχέση της μαμάς της και δεν περνάει καθόλου που βρίσκεται λίγο πριν τα Χριστούγεννα σε εξωτικό προορισμό αντί να είναι στο σπίτι της στην Αμερική.

Έτσι το σκάει και φτάνει στον Βόρειο Πόλο, όπου ένα κακό ξωτικό σχεδιάζει να καταστρέψει τα Χριστούγεννα. Θα σώσει άραγε τα Χριστούγεννα παρέα με τον Άγιο Βασίλη?

Τι κλέβει την παράσταση?

Σίγουρα ο Kurt Russell με το ταπεραμέντο του, το coolness του σαν Άγιος Βασίλης/Νικόλαος.. και φυσικά το στυλ του. Επίσης, τα δυο παιδιά και κυρίως η μικρή Kate (Darby Camp) και εννοείται η θεά για τα 70s+ Goldie Hawn. Κάτι ακόμα αρκετά καλό για την πλοκή της ταινίας, σε αντίθεση με την πρώτη είναι ότι έχουμε και «κακό».

Τέλος, η μουσική «τα σπάει», οι διασκευές και τα τραγούδια που ερμηνεύει ο Russell είναι top, οι ατάκες της ταινίας πολύ καλές, τα CGI εξαιρετικά, η τάρανδοι του Santa αξιολάτρευτοι, τα ξωτικά τρελουλιάρικα και last but not least «η γλύκα της ταινίας» και το Christmas mood της.

Αρνητικά δεν έχω να πω. Είμαι σε Christmas mood..

Christmas ταινία χωρίς υπερβολές και με ένα ζευγάρι ηθοποιών που απόλαυσα βλέποντας τους μαζί 37 χρόνια μετά από της πρώτη τους ταινία. Απολαυστικοί βέβαια είναι κάθε φορά που τους βλέπω σε συνεντεύξεις.

Εύχομαι να ξεπεράσει σύντομα το πρόβλημα της υγείας του ο υπέροχος Kurt Russell.

Δείτε το trailer, ανάψτε τα φώτα του δέντρου, πάρτε αγκαλιά τον/ην αγαπημένο/η σας και καλές γιορτές!

Εύχομαι υγεία, υγεία και πάλι υγεία.

PS:

Δείτε παρακάτω και το trailer του 1ου μέρους. Αν δεν έχετε δει την πρώτη ταινία, αξίζει!

Αλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή 2020, Adventure, Comedy, Family IMDb 6/10 με 11,962 ψήφους

Η βαθμολογία μου: 7/10

Hello guys,

Η ταινία που σας προτείνω αυτήν την εβδομάδα είναι ένα remake μια παλιότερης Δανέζικης ταινίας που ήταν top το 2006 όταν βγήκε στις αίθουσες και επίσης από τις καλύτερες «δημιουργίες» της σκηνοθέτιδας της.

Η Δανέζικη ταινία του 2006 είναι το After the Wedding με πρωτότυπο τίτλο Efter brylluppet  και σκηνοθεσία της Suzanne Bier. Η βαθμολογία στο IMDb είναι 7,7 (πολύ δυνατή) και ήταν υποψήφια για Oscar ξενόγλωσσης ταινίας.

Έτσι 14 χρόνια μετά, είδα το remake με τον ίδιο τίτλο, After the wedding και πρωταγωνίστριες την Julianne Moore (Still Alice, Far from Heaven, The Hours) και την Michele Williams (Marilyn, Blue Valentine, Manchester by the Sea, Venom, The Greatest Showman).

Αρχικά, έχω να πως 2 πράγματα για τις πρωταγωνίστριες.

Πόσο υπέροχη ερμηνευτικά και εμφανισιακά (πάντα) η Moore, αλλά και πόσο ερμηνευτική δραματική μανιέρα ακολουθεί (πάντα) η Williams. Θα μου πείτε δεν είπα και το καλύτερο σχόλιο για την Michelle Williams, αλλά στην συγκεκριμένη ταινία είναι πραγματικά πολύ καλή (έχει βρεθεί και 4 φορές υποψήφιες για Όσκαρ ερμηνείας).

Παρόλο που η ταινία δεν πήρε διθυραμβικές κριτικές, εμένα μου άρεσε, με συγκίνησε και με κράτησε ένα 2ώρο περίπου ευχάριστα χωρίς να βαρεθώ.

Story (no spoilers)

Η Isabel (Williams) ζει στην Ινδία και δουλεύει σε ένα ορφανοτροφείο όπου τα έσοδα του δεν επαρκούν για να συντηρήσει τα παιδιά που κατοικούν σ’ αυτό. Η Theresa Young (Moore) από την άλλη είναι μια φτασμένη επιχειρηματίας. Ζει στην Νέα Υόρκη και κάνει μια μεγάλη δωρεά στο ορφανοτροφείο. Ζητάει όμως από την Isabel να ταξιδέψει μέχρι την NY ώστε να συναντηθούν για να τις δώσει τα λεφτά.

Έλα το καταλάβατε ήδη ότι κάτι περίεργο «παίζει» πίσω από όλο αυτό.

Έτσι αν και η Isabel είναι πολύ δεμένη με την Ινδία και τα παιδιά που μεγαλώνει, πηγαίνει για να πάρει τα λεφτά και να γνωρίσει την επιχειρηματία.

Η συμφωνία όμως καθυστερεί λόγω του γάμου της κόρης της Μoore, που είναι προγραμματισμένος για την επόμενη ημέρα της συνάντησης του. Στον γάμο που λέτε, είναι καλεσμένη και η Isabel. Πηγαίνει και εκεί συναντά τον Oscar, τον άντρα της Moore (Billy Crudup) και σοκάρεται.

Από κάπου τον γνωρίζει. Αλλά από που? Ήρθε τελικά στην Νέα Υόρκη για να κλείσει συμφωνία ή κάποιος της έχει στήσει παγίδα?

Μην τα πολυλογώ, αλλά υπάρχει μυστικό που αναστατώνει ολόκληρη την οικογένεια και κυρίως την νιόπαντρη κόρη της Julian Moore.

Μου άρεσε η ερμηνεία της Moore (ειδικά η τελευταία συγκινητική σπαρακτική σκηνή της), τα αρχικά μαγευτικά πλάνα της ταινίας από την Ινδία, το story (αν και με αρκετά κλισέ) και γενικά όλες οι ερμηνείες αλλά και το σενάριο ήταν αξιοπρεπέστατα.

Δεν μου άρεσε η ερμηνεία της κοπέλας που ερμηνεύει την κόρης της Julian Moore (ήταν σαν πρώτη της φορά σε ταινία) στην οποία στηρίζεται και το μεγάλο μυστικό της ταινίας αλλά επίσης και η «βαρετή» ερμηνεία του Crudup (ερμηνεύει τον άντρα της Moore). Το ξέρω είναι κάποιοι από τους πρωταγωνιστές αλλά δεν θέλω να σας πω ψέματα ότι με ενθουσιάσανε.

Σκηνοθέτης ο Bart Freundlich ο οποίος κατάφερε να μην κάνει την ταινία μελό και Αμερικανιά και να κρατήσει το κινηματογραφικό επίπεδο της πρωτότυπης Δανέζικης ταινίας.

Δείτε το trailer και τα λέμε next time

Αλέξης

Πληροφορίες: Παραγωγή 2019, drama, IMDb 6,3/10 με 5,182 ψήφους

Η βαθμολογία μου 7/10