Indiana Jones and the Dial of Destiny – πόσο κρίμα να χαραμιστεί ο Harrison Ford στον «τελευταίο» του Indy

ΤΑΙΝΙΕΣ

Toν έχετε δει τον τελευταίο Indiana Jones? Εγώ ναι και δεν έχω να πω και τα καλύτερα.

Εκεί που λέτε είχα «φτιαχτεί» με το trailer, και νόμισα ότι θα δω έναν κινηματογραφικό αγαπημένο μου ήρωα, θα ευχαριστηθώ δράση και ένα νέο μυστήριο σαν αυτά που έλυνε στα 80s και 90s ο υπέροχος Ηarrison Ford ως Indiana Jones, τελικά δεν ευχαριστήθηκα τίποτα από τα παραπάνω, μην σας πω ότι κάπως ξενέρωσα ή μάλλον νύσταξα ( ναι, νύσταξα με περιπέτεια του Indiana Jones).

Τί και αν είναι η τελευταία ταινία του Harrison Ford, ως Indy, τι και αν τον θαύμασα που είχε την όρεξη να πρωταγωνιστήσει σε μια τέτοια ταινία στα 80 του, δυστυχώς σεναριακά ή ταινία είναι κάτω του μετρίου.

Πάντως τόσο χάλια όσο η προηγούμενη επιστροφή του το 2008 δεν ήταν. Να φανταστείτε είδα trailer για να ξαναθυμηθώ την προηγούμενη ταινία και εκνευρίστηκα.

Τελικά κάποιοι «μυθικοί» κινηματογραφικοί ήρωες και ταινίες πρέπει να τις αφήνουν στο παρελθόν οι εταιρείες παραγωγής και να μην κάνουν εκατοντάδες prequels ή remakes.

Ακολουθούν spoilers. Καλά μην φανταστείτε.

Να πω την αλήθεια είχε κάποια θετικά. Αρχικά, θα δείτε τον Harrison στα 80 και σε μια ημίγυμνη σκηνή στην έναρξη της ταινίας που θα ζήλευαν πολύ crossfitades. Επίσης, είχε μια ενδιαφέρον μισάωρη έναρξη σεναριακά, ωραία cameo από το παρελθόν, ελληνικές αναφορές (αν και οι περισσότερες αποτυχημένες) και τέλος «δυνατή» σκηνή έναρξης με το έξυπνο σεναριακό εύρημα και de-aging εφέ (καλό μόνο σαν ιδέα).

Κατά άλλα είχε άπειρα κενά σεναριακά, κακό CGI και εφέ που έκανε τον Harrison νέο. Ενώ που λέτε τον παρουσιάζουν στα 40 του στην έναρξη της ταινίας η φωνή είναι του 80ρη Ηarrison (γιατί?). Αλλάξτε έστω κάπως την φωνή αγαπητή Disney.

Ο «κακός» ανύπαρκτος σεναριακά τι και αν παίζει ο Mads Mikkelsen, οι αναφορές στον Αρχιμήδη και στον μηχανισμό των Αντικυθήρων σχεδόν παρωδία και τέλος οι δεύτεροι ρόλοι αδιάφοροι με την συμπρωταγωνίστρια του Phoebe Waller- Bridge να μην έχει την παραμικρή χημεία με τον Ford και σαν ηθοποιός αλλά και σεναριακά. Γενικά πολλά λάθη και άκυρες στιγμές με αποκορύφωμα το φινάλε.

Τι να σας πω? Να την δείτε? Δεν ξέρω. Μπορεί εσείς να περάσετε καλύτερα από μένα.

Story

Bρισκόμαστε στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο γνωστός μας Ίντι με de-aging εφέ μονομαχεί με έναν ναζί επιστήμονα για την κατοχή ενός αρχαίου τεχνουργήματος. Η πλήρης σημασία του τεχνουργήματος θα αποκαλυφθεί το 1969 όταν ο καθηγητής αρχαιολογίας Indiana Jones, μαζί με την κόρη ενός παλιού φίλου του και τον ίδιο Γερμανό επιστήμονα προσπαθούν να βρουν τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων.

Δεν θα σας πω το λόγο φυσικά που όλοι θέλουν το ελληνικό «πρώτο υπολογιστή», τον μηχανισμό τον Αντικυθήρων. Αν το δείτε θα καταλάβετε.

Τrailer

Τα λέμε,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2023, Αction, Adventure, IMDb 6.7/10

H βαθμολογία μου: 5.5/10

#indianajones #harrisonford #disney

Poor Things – το Oscar στην Εmma Stone ήταν μονόδρομος

ΤΑΙΝΙΕΣ

Περίμενα να δω καιρό την ταινία του Γιώργου Λάνθιμου. Κριτικές, φωτογραφίες, σχόλια παντού. Τελικά μια μέρα πριν την απονομή των Όσκαρ κατάφερα να την δω.

Αντικειμενικά το Poor Things είναι μια ωραία ταινία που θα μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου. Με πραγματικά καλή σκηνοθεσία και δεν είμαι προκατειλημμένος λόγω Λάνθιμου αλλά γιατί φαίνεται ότι ο Έλληνας σκηνοθέτης την δούλεψε την σκηνοθεσία του, ήθελε πολύ να δουλέψει με την πρωταγωνίστρια του και ήθελε να φέρει στο φως την ηρωίδα του, την Bella Baxter.

Η ταινία όλη είναι η Emma Stone και βασικά το Oscar ήταν μονόδρομος.

Η ταινία ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή που κυκλοφόρησε με πολλά βραβεία και συγκεκριμένα με τον Χρυσό Λέοντα στη Βενετία και με 7 υποψηφιότητες για Χρυσές Σφαίρες, αλλά και υποψηφιότητες σε Bafta, Critics Choice Awards και φυσικά απέσπασε πάρα πολλά βραβεία και τα περισσότερα πήγανε φυσικά στην Emma ( η ταινία πήρε συνολικά 140 υποψηφιότητες και 106 βραβεία). Eπίσης, πιστεύω ότι αν δεν υπήρχε φέτος ο Nolan και το Oppenheimer θα μπορούσε να πάρει και Oscar σκηνοθεσίας.

Δεν νομίζω η ταινία να κέρδιζε Όσκαρ ταινίας γιατί ενώ είναι καλή και πραγματικά σου μένει, την συζήτησα με την παρέα μου, την σχολιάσαμε, τελικά δεν μπορώ να πω ότι το θέμα της ήταν κάτι που δεν είχα ξαναδεί και κάτι που θα της έδινε συνολικά το σπουδαιότερο Oscar. της χρονιάς. Έχουμε δει πιστεύω όλοι παρόμοια σενάρια.

Σαφώς και άξιζε τα Oscars Costume Design, Hair and Make up, Original score και εννοείται ότι η Emma ήταν η πραγματικά υπέροχη. Πάντα είναι καλή βέβαια, σε όποια ταινία την έχω δει και τελικά απέσπασε και το δεύτερο Όσκαρ της καριέρας της (σχόλια από την βραδιά των Όσκαρ μπορείτε να διαβάσετε, εδώ).

Νομίζω το 2023/2024, 2 γυναίκες από τον κινηματογράφο συζητήθηκαν τόσο πολύ, η Barbie και η Bella Baxter (μέχρι και σε στολή στις φετινές ελληνικές Απόκριες την είδα).

H ταινία πρόκειται για διασκευή που έκανε σε ένα best seller μυθιστόρημα με τον ίδιο τίτλο ο Λάνθιμος, γραμμένο από τον Σκωτσέζο Άλισντερ Γκρέι, το οποίο κυκλοφόρησε το 1992.

Καταλαβαίνεις ότι το Poor Things είναι Λάνθιμος, έχει σουρεάλ και φουτουριστικά στοιχεία όπως όλες οι ταινίες του, παρόμοια ευρυγωνικά πλάνα, αλληγορίες και έντονες δραματικές στιγμές. Αλλά σε αυτήν η γοτθική ατμόσφαιρα, το σεξ και η «παράνοια» των αντιδράσεων των ηρώων του πάνε σε άλλο επίπεδο. Μου άρεσαν.

Μου άρεσε λοιπόν η ταινία, έχει την σωστή κινηματογραφική «τρέλα» του Λάνθιμου, τα χρώματα και τα φουτιριστικά CGI location φοβερά, η μουσική, η φωτογραφία, οι ερμηνείες όλων και το πως χωρίζονται τα κεφάλαια της ταινίας, ο τρελός χορός της Bella( έλα όλοι κάπου τον έχετε δει), ο πραγματικά πολύ διαφορετικός από ότι τον έχω δει Mark Ruffalo και φυσικά ο William Dafoe, επίσης ένα ηθοποιός που πραγματικά είναι πάντα καλός. Eπίσης, μου άρεσε και η ερμηνεία του Ramy Youssef.

Έχει χιούμορ αλλά παράλληλα και δραματικές στιγμές. Ο Λάνθιμος καταφέρνει και κάνει μια ταινία με άπειρα χρώματα, μπαρόκ, με εικόνες από «άλλον πλανήτη», και βασικά το θέμα της ταινίας του την γυναικεία χειραφέτηση και το πως η γυναίκα και η φύση της ήταν, είναι και θα είναι πάντα ελεύθερη στην επιλογή όπου και όπως και να (ξανα)γεννηθεί.

Ο Γιώργος Λάνθιμος μας προτείνει τον αλληγορικό μύθο της πορείας μιας γυναίκας προς την αυτονομία, η οποία αποκτά συνείδηση και χειραφετείται χάρη στις καινούργιες εμπειρίες της, ερωτικές και ψυχικές.

Επίσης, πολλά σχόλια γράφτηκαν και ειπώθηκαν για τις ερωτικές σκηνές. Εμένα μου άρεσαν όλες και πιστεύω ήταν απαραίτητες η σκηνές για την πλοκή.

Υποψήφιος και για Oscar μοντάζ ήταν και ο Γιώργος Μαυροψαρίδης

Story με spoilers

Η πλοκή ακολουθεί μια νεαρή Βικτοριανή γυναίκα, σε ένα κόσμο μεταξύ παρελθόντος και σουρεάλ μέλλοντος. Η γυναίκα αυτή πεθαίνει και την ανασταίνει μετά την αυτοκτονία της ένα γιατρός «Frankenstein» τον οποίο ερμηνεύει ο William Dafoe. Μεταμοσχεύει στο κρανίο της τον εγκέφαλο του εμβρύου που κυοφορεί και την επαναφέρει στη ζωή ( ναι αυτό κάνει, μην απορείτε). Το δημιούργημα του όμως το σκάει με ένα «περίεργο» δικηγόρο και ξεκινάει ένα ταξίδι εξερεύνησης του ευαυτού της, της σεξουαλικότητας, της γυναικείας της φύσης, της ελευθερίας και των θέλω της.

 Λίγο πριν κλείσω με τα σχόλια μου, να πω ότι δεν μου άρεσε ότι κάποιες στιγμές η ταινία κάνει «μια κοιλιά» και επίσης το θέμα της ταινίας το έχουμε σίγουρα δει και σε άλλες ταινίες. Θα μου πείτε όχι από τον Λάνθιμο και θα έχετε δίκιο, αλλά σεναριακά μου φάνηκε κάπως αργό αφηγηματικά.

Trailer

Δείτε την! Σύντομα τον Ιούνιο κυκλοφορεί και νέα ταινία του Λάνθιμου με την μούσα του Emma Stone.

Καλή προβολή,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2023, Comedy, Drama, Romance, IMDb 8/10

Η βαθμολογία μου: 7.5/10

#poorthings #emmastone #yorgoslanthimos #oscars2024

All of Us Strangers – αδικήθηκε που δεν πήγε στα Oscars

ΤΑΙΝΙΕΣ

Ήξερα από το trailer ότι το All of Us Strangers θα είναι μια ωραία ταινία και μια ταινία που θα αξίζει τις τόσο καλές κριτικές τις οποίες έλαβε από παντού. Υποψήφια για 5 Bafta.

Τρυφερή, όμορφη ταινία με ερμηνείες για Oscar και ειδικά του Andrew Scott. Η θεατρική του βαθιά ερμηνεία είναι καταπληκτική. Με ένα σύγχρονο σενάριο που είχε βέβαια κλισέ παρόμοιων ταινιών, με μια ιδιαίτερη ιστορία αγάπης, μοναξιάς, από τις πιο δραματικές και τρυφερές παράλληλες ιστορίες coming out και τέλος με ένα φινάλε που σου αφήνει μια λύπη η οποία κορυφώνεται στην τελευταία σκηνή μαζί με το εκπληκτικό soundtrack.

Θα μπερδευτείτε πιστεύω για λίγο στο φινάλε αλλά κάπως σας το προετοιμάζει η ταινία. Οι ερμηνείες των γονιών του πρωταγωνιστή, του πατέρα Jamie Bell και ειδικά της αγαπημένης μου πολυβραβευμένης Claire Foy (Crown) είναι φοβερές. Κάποιες στιγμές η ταινία και ειδικά οι σκηνές με τον γιο τους μοιάζουν τόσο ρεαλιστικές, σαν η κινηματογράφηση να είναι για ντοκιμαντέρ.

Καιρό είχα να δω τέτοιες ερμηνείες και απορώ γιατί δεν πήγε στα φετινά Oscar, θεωρώ λάθος μεγάλο που φέτος 2 από τις καλύτερες και πιο ιδιαίτερες ταινίες το Saltburn και το All of Us Strangers και οι 2 British, δεν καταφέραν να πάνε στα Oscars. Τυχαίο?

Μπορεί να έχουν και οι 2 ταινίες κάποιες πιο έντονες ακραίες σκηνές και ειδικά το Saltburn αλλά το All of Us Strangers έχει όντως κάποια ερωτική σκηνή αλλά θεωρώ μέγα λάθος να κρίνεται μια σκηνή ακραία ενώ έχουν πάει στις υποψηφιότητες των Oscars πολύ πιο ακραίες και έντονες ταινίες Η ταινία είναι για αγαλματίδιο.

Δείτε το, θα συγκινηθείτε, θα προβληματιστείτε, θα λυπηθείτε τον πρωταγωνιστή και θα απολάυσετε ερμηνείες αξιώσεων, ειδικά του πρωταγωνιστή αλλά και του Paul Mescal (Aftersun). Σκηνοθέτης ο Andrew Haigh.

Story

Μια νύχτα σε έναν σχεδόν άδειο ουρανοξύστη στο συννεφιασμένο Λονδίνο, ο Adam συναντά τυχαία έναν μυστηριώδη γείτονα, τον Χάρι που έρχεται στην πόρτα του κάπως μεθυσμένος. Έτσι με την γνωριμία αυτή ξαφνικά ο Adam αλλάζει την καθημερινότητά του. Καθώς η σχέση μεταξύ τους εξελίσσεται και περνάνε όμορφα μαζί, ο Adam μεταξύ πραγματικού και φανταστικού παρελθόντος επιστρέφει στην επαρχιακή αγγλική πόλη όπου μεγάλωσε και στο σπίτι της παιδικής του ηλικίας όπου και συναντά τους νεκρους γονείς του και τους περιγράφει την ζωή του, πως νιώθει για τον σύντροφο του και όλα εκείνα που δεν πρόλαβε να τους πει γιατί απλά έχουν πεθάνει.

Trailer

Τα λέμε,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2023, Fantasy, Drama, Romance IMDb 7.8/10

H βαθμολογία μου: 8.5/10

#allofusstrangers

The Color Purple – μήπως ο Spielberg το είχε κάνει καλύτερα το 1985?

ΤΑΙΝΙΕΣ

Eίδα τις προάλλες το The Color Purple και μου άρεσε. Βασίζεται στο ομώνυμο σκηνικό μιούζικαλ, το οποίο με τη σειρά του βασίζεται στο ομώνυμο βραβευμένο μυθιστόρημα της Άλις Γουόκερ του 1982.

Το είχατε ακουστά? Ξέρατε ότι είχε κυκλοφορήσει 1η φορά πριν 38 χρόνια?

Ναι, το 1985 η μεταφορά του Steven Spielberg κέρδισε την αναγνώριση των κριτικών, την εισπρακτική επιτυχία της εποχής και 11 (wow) υποψηφιότητες για Όσκαρ και με την Whoopi Goldberg στον πρωταγωνιστικό ρόλο (έχει ένα ιδιαίτερο guest και στο remake). Το ξέρατε ότι ο legend Spielberg, μέχρι τότε δεν είχε κάνει ποτέ ταινία μόνο με μαύρους ηθοποιούς και πόσο μάλλον δράμα.

Πέρασαν τα χρόνια, ο Spielberg με την Oprah (την τότε πρωταγωνίστρια) κάνουν την παραγωγή στo remake αλλά δυστυχώς οι κριτικές για την μεταφορά δεν ήταν και οι καλύτερες. Mου άρεσαν τα τραγούδια και οι φωνές των πρωταγωνιστών, η πρωταγωνίστριες οι οποίες έχουν ερμηνεύσει τους ίδιους ρόλους και στο Broadway είναι επίσης καλές και τέλος το story αν και έχουμε δει παρόμοια (θέματα κακοποίησης, εκμετάλλευσης, ρατσισμού κτλ.) είναι επίσης καλό. Δεν ενθουσιάστηκα αλλά πέρασα ευχάριστα και δεν με κούρασε. Ήθελα κάτι παραπάνω αν και παίζουν καλά σχεδόν όλοι.

Βέβαια κάποια αποσπάσματα από την ταινία του 1985 που είδα, είναι πραγματικά πολύ πιο δυνατά ερμηνευτικά.

Toν ρόλο της Whoopi τον ερμηνεύει με πολύ ιδιαίτερο δραματικό τρόπο η Fantasia Barrino η οποία πήρε υποψηφιότητα σε Bafta και σε άλλες βραβεύσεις και τέλος μου άρεσε πολύ και η υποψήφια για Oscar δευτέρου γυναικείου ρόλου Danielle Brooks (μοναδική υποψηφιότητα Oscar για την ταινία φέτος) την οποία ερμήνευσε παλιότερα η Oprah (δεν πήρε καν για production ο Spielberg και η Oprah).

Story

 H ιστορία ακολουθεί τις ζωές και τον αγώνα των μαύρων γυναικών που ζουν στον Νότο στις αρχές της δεκαετίας του 1900 και προσπαθούν να ξεφύγουν από την καταπίεση και την βία. Η πρωταγωνίστρια μέσα από την βία και την υποτίμηση καταφέρνει να ξεφύγει από τον πόνο και από τον δυνάστη σύζυγο μαζί με την βοήθεια άλλων πιο δυναμικών γυναικών και ανθρώπων που συναντά στην ζωή της.

Trailer

Τα λέμε,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2023, Drama, Musical IMDb 7/10

H βαθμολογία μου: 7/10

#thecolorpurple

Saltburn – λαγνεία, toxic ελίτ και γιατί δεν πήγε στα Oscars

ΤΑΙΝΙΕΣ

Το Saltburn είναι η ταινία της Emerald Fennell (Promising Young Woman), η οποία από την αρχή να σας αναφέρω ότι πιστεύω ότι απλά «δεν την πάνε» στα Oscars και δεν βάλανε σε καμιά υποψηφιότητα την ταινία της ενώ πήρε υποψηφιότητες σε Bafta, Golden Globes, Critics Choice Awards και σε άλλα πολλά. Αλλιώς δεν μπορώ να το εξηγήσω.

Άξιζε η ταινία να της δώσουν υποψηφιότητα φωτογραφίας, cinematography, soundtrack και μην σας πω, ερμηνείας φυσικά στον υπερταλαντούχο πρωταγωνιστή της αλλά και στους περισσότερους από τους ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν.

Από τις αγαπημένες μου ταινίες της χρονιάς και από τις καλύτερες ερμηνείες που είδα τελευταία του ταλαντούχου ( το ξαναείπα έτσι) Barry Keoghan.

Ok, το καταλαβαίνω έχει κάποιες ακραίες σκηνές αλλά μιλάμε για ταινία, μιλάμε για θρίλερ, μιλάμε για τέχνη, κινηματογράφο και πιστεύω έχουν πάρει και πιο ακραίες ερμηνείες αλλά και ταινίες υποψηφιότητα στην ακαδημία των Όσκαρ. Oι κριτικές ήταν πολλές, άλλες πολύ καλές και άλλες κακές, αλλά πιστέψτε με αδιάφορο δεν θα σας φανεί το Saltburn.

Μου άρεσε η ταινία λοιπόν, έχει υπέροχη φωτογραφία, ιδιαίτερη σκηνοθεσία, γοτθική ατμόσφαιρα, sexy σκηνές, μια υπέροχη έπαυλη, ενδιαφέρον σενάριο, 2-3 έντονες σεξουαλικές (και όχι μόνο) σκηνές που δεν μπορώ να πω ότι σοκαρίστηκα ( ειδικά αν έχετε δει και εσείς Αlmodovar), μαζοχισμό, φόνους, τολμηρά πλάνα, αναμενόμενο φινάλε και καταπληκτική, καλοδουλεμένη ερμηνεία του Keoghan.

H Rosamund Pike (Gone Girl) η οποία ερμηνεύει την μαμά του Όλιβερ (φίλου του πρωταγωνιστή) είναι καταπληκτική σε μια σουρεάλ ερμηνεία, την οποία δεν την είχα δει σε ανάλογο ρόλο. Επίσης, ο ανερχόμενος Jacob Elordi (Euphoria, Priscilla) έχει κάποιες σκηνές που είναι τόσο αληθινός, σαν να μην ερμηνεύει, αλλά σαν να το ζει πραγματικά. Άλλα και η Sadie Soverall είναι τόσο καλή. Ειδικά στο φινάλε στη μπανιέρα με «τρέλανε» η ερμηνεία και το βλέμμα της.

Δεν μου άρεσε το κάπως «με κενά» σενάριο ( η σκηνοθέτης έχει πάρει Oscar σεναρίου για το Promising Young Woman το 2020) αλλά και το φινάλε (ακολουθεί spoiler) όπου γίνονται τόσοι φόνοι και κανένας δεν ψάχνει τι έγινε, κάποια στοιχεία, αποτυπώματα, φονικά όπλα και πιστέψτε με θα μπορούσαν να βρουν πολλά.

Με ενθουσίασε το Saltburn το προτείνω παρά τις ακραίες 2-3 σκηνές, ναι της μπανιέρας. Έχει η ταινία μια «ανώμαλη κινηματογραφική τρέλα» και φυσικά το χορευτικό φινάλε του πρωταγωνιστή καταφέρνει να ολοκληρώσει σεναριακά το κυνικό, ωμό μυαλό του.

Δείτε το τραγούδι παρακάτω (όχι το απόσπασμα της ταινίας) μαζί και με το trailer

Η ιστορία έχει ως εξής: Ένας φτωχός φοιτητής, ο Όλιβερ καταφέρνει να μπει με υποτροφία σε πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και ενώ στην αρχή πέφτει θύμα μπούλινγκ από τους ευκατάστατους συμφοιτητές, τελικά καταφέρνει να τραβήξει την προσοχή και την εύνοια του πιο δημοφιλούς αγοριού της παρέας ( του Φέλιξ) με τον οποίο είναι και τσιμπημένος ερωτικά. Ο Φέλιξ ανοίγει τις πόρτες στον Όλιβερ για την πιο σνομπ παρέα του πανεπιστημίου και τον μυεί σε μια ζωή που εκείνος δεν είχε καν φανταστεί. Έτσι τον προσκαλεί και στο σπίτι του, το Saltburn το καλοκαίρι και εκεί σιγά σιγά ο Όλιβερ από φοβισμένος και ντροπαλός, παίρνει τα ηνία στο σπίτι, στη σχέση του με τον Φέλιξ και προκαλεί χάος και όχι μόνο.

Δεν λέω άλλα.

Tα λέμε,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2023, comedy, drama, thriller, IMDb 7/10

H βαθμολογία μου: 8.5/10

#saltburn #keoghan

The Holdovers – η αγαπημένη μου ταινία στα φετινά Oscar

ΤΑΙΝΙΕΣ

Tα «παιδιά του Χειμώνα» στην ελληνική τους απόδοση, είναι η ταινία του Alexander Payne (Descendants, Sideways, Nebraska) που πάει στα φετινά Οscar και την προτείνω ανεπιφύλαχτα.

Feel good movie από την αρχή ως το τέλος.

Στο main story του Holdovers, θα δείτε ένα δύστροπο καθηγητή ( από αυτούς που δεν θέλαμε καθόλου), ένα παιδί που η μαμά του το «αφήνει» μόνο στο σχολείο για τα Χριστούγεννα και μια μάνα που έχασε το παιδί της στον πόλεμο του Βιετνάμ. Αυτοί είναι και οι βασικοί πρωταγωνιστές της ταινίας.

Μοναξιά, συντροφικότητα, εσωτερικές ανθρώπινες αδυναμίες, ανθρωπιά, σκληρές αλήθειες που φοβόμαστε να ακούσουμε μερικές φορές και η ψυχική «ένωση» τριών διαφορετικών ανθρώπων είναι τα βασικά θέματα της όμορφης ταινίας του ελληνικής καταγωγής Payne.

Είναι από τις αγαπημένες μου ταινίες φέτος ή μάλλον η αγαπημένη μου και εύχομαι να πάρει αγαλματίδια.

Έχει μια γλύκα, μια αλήθεια, σε κάνει να «σφίγγεσαι» μερικές φορές με τις καταστάσεις που ζουν οι ήρωες, έχει πολύ δυνατές ερμηνείες, σωστό δράμα, ωραία κωμικά στοιχεία, χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα (την είδα δυστυχώς μετά τις γιορτές), όμορφη καλοδουλεμένη σκηνοθεσία και γενικά κινηματογραφικά στοιχεία που κρατάνε στην ταινία αυτό που λέμε την σωστή «αμερικανιά» με δόση από ευρωπαϊκό κινηματογραφικό αέρα.

Υποψήφια για 5 Oscar, αναμέσα τους ταινίας, Α’ Ανδρικού και Β΄γυναικείου ρόλου και μεταξύ μας θα χαρώ αν κερδίσει τον Cillian Murphy (αν και δεν το νομίζω), ο Paul Giamatti. Yποψήφια και η Da ‘Vine Joy Randolph (The Lost City) η οποία είναι τόσο ρεαλιστική και άρτια στην ερμηνεία της. Τέλος. μαζί τους και ο Dominic Sessa. Επίσης, όλοι οι υπόλοιποι ηθοποιοί, είναι καταπληκτικοί.

Μην ξεχάσω μου άρεσε στην ταινία ο 90s κινηματογραφικός αέρας και στυλ της (προσέξτε το trailer) και γενικά η φωτογραφία και η σκηνοθεσία της.

Trailer

Τα λέμε soon με μερικές ακόμα Οσκαρικές ταινίες,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2023, Comedy, Drama, IMDb 8/10

Η βαθμολογία μου: 9/10

#theholdovers #alexanderpayne #oscars

Μaestro – top ερμηνείες και σκηνοθεσία σε μια flat ταινία

ΤΑΙΝΙΕΣ

Το Maestro είναι μια ωραία ταινία, καλοδουλεμένη σε σκηνοθεσία, ερμηνείες και φωτογραφία, με παραγωγούς Cooper, Spielberg και τον Scorsese. Την είδα, την ευχαριστήθηκα, σας την προτείνω αλλά ενώ είναι μια πολύ καλή ταινία, είναι γενικά και κυρίως σεναριακά κάπως flat.

Θα πάει για Oscar, τα αξίζει, δεν πήρε όμως καμία Χρυσή σφαίρα ούτε Critics Choice Award, έχει ήδη πολλές υποψηφιότητες σε πολλά βραβεία και highlights την κλασάτη ερμηνεία της Carey Mulligan αλλά και του Cooper που με την ερμηνεία του όπως και σε κάθε του ταινία τα τελευταία χρόνια, κλέβει την παράσταση.

Επίσης, η ενδιαφέρουσα σκηνοθετική του ματιά με τις εναλλαγές από ασπρόμαυρο σε έγχρωμο αλλά και ένα ιδιαίτερο σκηνοθετικό εύρημα με την εναλλαγή των σκηνών από το ένα πλάνο στο άλλο, μου άρεσαν πολύ.

Δεν με κούρασε η ταινία αλλά ήθελα λίγο παραπάνω σεναριακή «ένταση» και να μάθουμε και κάτι παραπάνω για την επαγγελματική ζωή του Bernstain.

H ταινία είναι η βιογραφία της ζωής του συνθέτη, πιανίστα και μαέστρου Leonard Bernstain μετά την ηλικία των 25 (έχει κερδίσει εφτά Emmy, δυο Tony, δεκαέξι Grammy και είχε μια υποψηφιότητα για Oscar, τα ξέρατε?). O Cooper περιγράφει την χαρισματική, όσο και πολυδιάστατη προσωπικότητα του μαέστρου αλλά και την αντισυμβατική, παθιασμένη ερωτική ζωή του.

Σε ηλικία μόλις 25 ετών καλείται να αντικαταστήσει εκτάκτως το μαέστρο της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης. Σε μια ιστορική συναυλία γεννιέται ένα αστέρι που σιγά σιγά τον αναγνωρίζουν καλλιτεχνικά παντού. Παράλληλα ο Cooper σαν πρωταγωνιστής αλλά και σκηνοθέτης μας παρουσιάζει την ζωή του καλλιτέχνη ως gay άντρα που παράλληλα ερωτεύεται, παντρεύεται και κάνει παιδιά με την γυναίκα του Felicia, την οποία και αγαπάει δυνατά μέχρι το τέλος της ιστορίας ( δεν θα πω παραπάνω) και αφηγείται την μεταξύ τους σχέση αλλά και το πόσο πίσω πήγε η καριέρα της γυναίκας του μέχρι το φινάλε της περίεργης σχέσης τους.

Στα top το μακιγιάζ και το πόσο μοιάζει ο πρωταγωνιστής με τον «Μαέστρο». Το βλέπετε και εσείς φαντάζομαι?

Τrailer

Tα λέμε,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2023, Βiography, Drama, IMDb 6.7/10

H βαθμολογία μου: 7/10

#maestromovie #bradleycooper #netflix

Leave The Word Behind – είχε καλές προοπτικές να είναι μια καλή ταινία

ΤΑΙΝΙΕΣ

Η νέα ταινία της πλατφόρμας του Netflix, Leave the World Behind που με ενθουσίασε από το trailer με τους Julia Roberts, Ethan Hawke, Mahershala Ali και guest τον Κevin Bacon και η οποία έχει κάνει τρελό «ντόρο» τελευταία ήταν δυστυχώς μέτρια έως και κουραστική.

Δεν θα πω ψέματα έχει ενδιαφέρον (ειδικά στο πρώτο μισάωρο) και είναι αρκετά στυλάτη. Προσπαθεί ο σκηνοθέτης, ο οποίος το δούλεψε πολύ (φωτογραφικά και σκηνοθετικά) να αφηγηθεί μια ιστορία (βασισμένη σε νουβέλα) ωστόσο από τα μισά και μετά ο υπερβολικά αργός ρυθμός, οι αλληγορικοί διάλογοι (σχεδόν χωρίς ουσία, ειδικά μια σκηνή με την Roberts και το Αli στο τραπέζι της κουζίνας) αρχίζουν και “σκοντάφτουν” και κάνουν το σενάριο να γίνει τελείως αδιάφορο μέχρι και το κακό φινάλε της.

Κάτι που θα καταλάβετε από την αρχή της ταινίας είναι ότι ο σκηνοθέτης Sam Esmail (Mr. Robot) είναι φοβερά εμπνευσμένος από τον M. Night Shyamalan. (πολύ όμως).

Η ταινία έχει καλή σκηνοθεσία, φωτογραφία και ερμηνείες. Φτάνουν όμως μόνο αυτά?

Αν το σενάριο δεν αξίζει, όσο καλές και αν είναι οι ερμηνείες, δεν σώζεται. Επίσης, μου άρεσε η Roberts που παίζει κόντρα ρόλο από τις κλασικές ταινίες που την έχω συνηθίσει. Εκτίμησα συνολικά στην ταινία την ερμηνεία της, το μόνιμο κινηματογραφικό στυλ του Ali, το πολύ καλό CGI με τα ελάφια, το soundtrack αλλά και το νόημα της ταινίας για την σημασία του ανθρώπινου είδους και το πόσο ανάγκη έχει ο κάθε άνθρωπος από τον συνάνθρωπο του. Γενικά την σημασία της ανθρώπινης φύσης.

Η ταινία όμως όπως ανέφερα παραπάνω, χολαίνει σεναριακά, πλατιάζει άσκοπα και ενώ κάνει build up στην αγωνία και το φόβο καταλήγει σε ένα κακό φινάλε με «αέρα από Φιλαράκια». Ναι τα γωστά Friends.

Story

Μια οικογένεια για μία εβδομάδα κλείνει ένα airbnb σε ένα πολυτελές σπίτι σε μια απομονωμένη περιοχή του Long Island με σκοπό να ξεφύγει για λίγο από την αγχωτική καθημερινότητα της Νέας Υόρκης. Το πρώτο βράδυ όμως, δέχονται την επίσκεψη των ιδιοκτητών (ένα ζευγάρι αφροαμερικανών) που τους ενημερώνουν ότι ένα γενικευμένο black out έχει χτυπήσει την πόλη, κάτι που δεν μπορούν να διασταυρώσουν καθώς το τηλέφωνο στο σπίτι κόβεται ενώ δεν υπάρχει σήμα στα κινητά τους. Παράλληλα συμβαίνουν όλο και πιο πολλά περίεργα πράγματα στον κόσμο αλλά κανείς δεν έχει ακόμα καταλάβει τι γίνεται ( στην Αμερική φυσικά συμβαίνουν διάφορες καταστροφές γιατί στον υπόλοιπο κόσμο δεν ξέρουμε τι γίνεται).

Trailer

Θα μπορούσε να είναι μια καλή ταινία αλλά κάτι έγινε λάθος. Δείτε το και περιμένω σχόλια.

Τα λέμε,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2023, Τhriller, Drama, Mystery, IMDb 6,5/10

H βαθμολογία μου: 6/10

#leavetheworldbehind #netflix

Τalk to me – επιτέλους ένα καλό θρίλερ τρόμου

ΤΑΙΝΙΕΣ

Τελευταία δεν μπορώ να πω ότι έχω δει και τα καλύτερα θρίλερ τρόμου. Εντάξει, μπορώ να πω ότι στα top μου των τελευταίων χρόνων ήταν το Us και το Get Out. Γενικά οι σεναριακές ιδέες τα τελευταία χρόνια σε ταινίες τρόμου και θρίλερ είτε είναι ίδιες με άλλες είτε καταλήγουν σε παρωδίες.

Στο Talk me to me τα αδέρφια ελληνικής καταγωγής από την Αυστραλία, Danny και Michael Philippou γνωστοί και ως «RackaRacka», φτιάξανε μια σύγχρονη ιστορία τρόμου που ενώ δείχνει να έχει κάποια horror κλισέ είναι γρήγορη, έχει απόκοσμη ατμόσφαιρα, καλές ερμηνείες από ηθοποιούς που δεν τους γνώριζα, ωραίο φινάλε (θα έχει και δεύτερο μέρος), δεν με έκανε να βαρεθώ και γενικά κάπως με «τάραξε» (θετικά).

Η ταινία έχει πολύ υψηλή βαθμολογία στο Rotten Tomatoes και πιστεύω θα πάει ακόμα πιο ψηλά.

Story

Στο Talk to Me μια παρέα εφήβων (κλασικά) έχει στην κατοχή του ένα περίεργο γύψινο, σαν ταριχευμένο χέρι που όποιος το πιάσει βλέπει και μιλάει σε πνεύματα. Η παρέα αφήνει αυτόν που κρατάει το χέρι μόνο 90 δευτερόλεπτα γιατί αλλιώς το πνεύμα μπορεί να εισχωρήσει στο κόσμο των ζωντανών. Μπορείτε να καταλάβετε τι θα γίνει στην ταινία..

Trailer

Είναι καλή, θα σας αρέσει πιστεύω. Ιδανική για Halloween weekend.

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2023, Horror, Thriller, IMDb 7.3/10

H βαθμολογία μου: 7,5/10

#talktome #horror #thriller

Barbie – δεν με τρέλανε η φεμινιστική ταινία της χρονιάς

ΤΑΙΝΙΕΣ

Αν αγαπάς την Barbie αυτή η ταινία είναι για σένα. Αν μισείς την Barbie αυτή η ταινία είναι για σένα.

Πόσο αλήθεια και τα 2. Δεν τα είπα εγώ. Τα είπαν στο trailer.

Εκεί που έβλεπα το trailer και έλεγα θα δω κάτι fun, γιατί αυτό μας δώσανε με τα trailer και το ατελείωτο marketing της ταινίας, τελικά δεν είχε μόνο fun αλλά και κυρίως ήταν μια φεμινιστική ταινία με τροφή για σκέψη.

Η ταινία έχει ωραία τραγούδια και musical στιγμές, είναι πολύ προσεγμένη, οι ερμηνείες είναι πολύ καλές, η Margot Robbie ιδανική για το ρόλο (και πανέμορφη) και ο Ryan Gosling εξαιρετικός το έχει βέβαια πάντα στις ταινίες που ερμηνεύει.

Έχει ωραίο cast, αν και δεν εκμεταλλεύτηκαν σεναριακά και ερμηνευτικά όλους τους συμπρωταγωνιστικούς ρόλους και κυρίως της Κate McKinnon η οποία ερμηνεύει την εναλλακτική «διαλυμένη» και διαφορετική Barbie αλλά και την ερμηνεία της Εmma Mackey (Sex Education) που καταλαβαίνω ότι την βάλανε δίπλα στην Margot Robbie γιατί παντού όλοι λέγανε πόσο ίδιες είναι. Αλλά τελικά την κάνανε μελαχρινή και το «χάσανε». Γενικά φέρανε πολύ κόσμο από το Sex Education αλλά με αδιάφορους ρόλους.

Τα σκηνικό πολύ ροζ (αυτό έλειπε), plastic και άρτιο. Το LA υπέροχο. Τα φεμινιστικά μηνύματα και αστεία της ταινίας είναι πολλά και αρκετά έξυπνα αλλά νομίζω είναι η ώρα να σας πω αυτό που δεν σας είπα μέχρι τώρα και ήταν αυτό που μου έκανε την ταινία μέτρια.

Η Barbie λοιπόν της Greta Gerwig (Lady Bird) μετά από το πρώτο μισάωρο είναι βαρετή και flat. Κάποια αστεία είναι άκυρα, κάποιες ερμηνείες χωρίς λόγο ύπαρξης, η ταινία έχει φεμινιστικά αστεία και σχόλια για τη πατριαρχεία που το παρατραβάνε μετά από κάποιο σημείο και ενώ έχει ωραίες στιγμές στο τέλος μου έμεινε ένα γιατί αυτή η ταινία έκανε τέτοιο χαμό.

Σας είπα ότι η αφηγήτρια είναι η Ηelen Mirren? Eπίσης εμπορικά η ταινία είναι πια η καλύτερη της Warner. Ξεπέρασε και τον τελευταίο Harry Potter και του Κλήρους του Θανάτου (αν είναι δυνατόν).

Story

Η Margot Robbie είναι μια συμβατική Barbie και μαζί παρέα με τις άλλες Barbie και τον ερωτοχτυπημένο Ken ζει στον ροζ κόσμο της, την Barbieland. Ξαφνικά η τελειότητα και η ροζ καθημερινότητα της γίνεται περίεργη, όχι όμορφη και κάπως ανθρώπινη. Για να ξαναβρεί το νόημα της ύπαρξης της αναγκάζεται να πάει στον πραγματικό κόσμο, στα γραφεία της Mattel παρέα με τον Ken. Θα το αντέξουν?

Trailer

Τα λέμε next time,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2023, Αction, Comedy, Fantasy IMDb 7.1.10

H βαθμολογία μου 6.5/10

#Βarbie #Barbiemovie #Mattel #MargotRobbie #Warnerstudios