Yπάρχω – τίμια και φιλότιμη βιογραφία του Στέλιου Καζαντζίδη

ΤΑΙΝΙΕΣ

Kαιρό είχα να δω μια ωραία βιογραφική αλλά και γενικότερα μια ωραία ελληνική ταινία. Τελευταία, καλή βιογραφική ταινία ήταν η «Ευτυχία» με την ζωή της Ευτυχίας Παναγιαννοπούλου. Καταπληκτική, δείτε την αν δεν την έχετε δει.

Το «Υπάρχω» είναι από την ίδια δημιουργική ομάδα (ο παραγωγός Διονύσης Σαμιώτης, η σεναριογράφος Κατερίνα Μπέη και ο φωτογράφος Γιάννης Δρακουλαράκος). Σκηνοθεσία ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος.

Μια ευαίσθητη βιογραφία ενός από τα μεγαλύτερα λαϊκά είδωλα στην Ελλάδα, με ωραία σκηνοθεσία, κάπως flat σενάριο, με κάπως μόνιμα ίδια πλάνα αλλά με ωραίες πολύ ερμηνείες. Αυτή του Χρήστου Μάστορα στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Καζαντζίδη (δεν του το ‘χα), αλλά και της εξαιρετικής Αγορίτσα Οικονόμου στον ρόλο της μητέρας του,Γεσθημανής αλλά και γενικά του συνολικού cast.

Δεν ήξερα το πόσο δεμένος ήταν ο Καζαντζίδης με την μάνα του και η ταινία επικεντρωνέται πολύ και στην σχέση τους. Στην σχέση του όμως και με τις γυναίκες του όπως αυτή με την Καίτη Γκρέυ την οποία ερμηνεύει η Κλέλια Ρένεση. Περίεργη η σχέση του με την πολύ δυναμική, Καίτη Γκρέυ. Φυσικά, η άλλη σχέση που περιγράφεται στην ταινία είναι η σχέση του με την Κίτσα, την Κυριακή Παπαδοπούλου, την Μαρινέλλα. Πολύ τρυφερή σχέση που έληξε γρήγορα και με έναν Καζαντζίδη να απομακρύνεται από την νυχτερινά κέντρα αλλά και να στεναχωριέται βαθιά για την λήξη της σχέσης. Πολύ μου άρεσε η ηθοποιός που την έπαιζε, η Ασημένια Βουλιώτη.

Αυτό είναι περίπου και το story της ταινίας.

Ένας δημοσιογράφος επισκέπτεται τον Στέλιο στο εξοχικό του το 1975 στο οποίο ζει με την τελευταία του γυναίκα, την Βάσω και εκεί μέσα στην βάρκα του που τόσο αγαπούσε μαζί με την θάλασσα και του ψαρέματος, εξιστορεί την ιστορία του από την στιγμή που χάνει τον πατέρα μέχρι που πάει στην Αθήνα και μετά γίνεται το λαϊκό είδωλο που ξέρουμε και που μετά την δεκαετία του 70 αποτραβήχτηκε από τα νυχτερινά κέντρα το οποία «μισούσε» σε αντίθεση με την αγάπη του για το τραγούδι και την μουσική.

Την ταινία την είδα την μέρα που έφυγε η Μαρινέλλα, περίεργο, και ήμουν πια επηρεασμένος και συγκινημένος. Μια ωραία ταινία όπως είπα, συγκινητική, μια ταινία κάπως γρήγορη γιατί σε 2 ώρες και 20 λεπτά περίπου δεν μπορούν να χωρέσουν όλα, φυσικά με παραλείψεις αλλά δεν είναι «κίτρινη», είναι προσεγμένη και σε μένα αλλά πιστεύω και σε πολλούς ακόμη που δεν ήξεραν τον χαρακτήρα του Καζαντζίδη, παρουσιάζει πόσο ιδιαίτερος και ευαίσθητος άνθρωπος ήταν.

Η ταινία είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα αλλά παίχτηκε στο Λονδίνο, στην Αμερική αλλά και σε άλλες Ευρωπαϊκέςπόλεις με πολύ καλές κριτικές.

Trailer

Τα λέμε,

Αλέξης Σερέφας

Πληροφορίες: Παραγωγή 2024 Τanweer, Drama, Biography, Musical ΙΜDb 7.2/10

H βαθμολογία μου: 7/10

Σχολιάστε